Ζήστε την καλύτερη εμπειρία διαμονής στην Αθήνα!Έκπτωση 10% για ΑμεΑ δίνει η CoCo-Mat!

Το ξενοδοχείο Coco-Mat Hotel Nafsika στην Κηφισιά είναι γέννημα θρέμμα της διαχρονικής, ή απλώς πάντα νέας, ιδέας της ελληνικής φιλοξενίας. Βρίσκεται στην Κηφισιά, σ’ ένα από τα πιο όμορφα προάστια της Αθήνας και αποτελεί μια θερμή αγκαλιά υποδοχής και ανάπαυσης, αναψυχής και αναζωογόνησης, έναν μικρόκοσμο φυσικής απλότητας μέσα στον περίπλοκο και ταραχώδη κόσμο μας. To prosvasis εξασφάλισε 10% εκπτωτικό κουπόνι στη διαμονή, για τους χρήστες του, επικοινωνήστε μαζί μας για να το λάβετε (τηλ επικοινωνίας 6977685580, Καπογιαννόπουλος Βασίλης, υπεύθυνος επικοινωνίας prosvasis)

exteriors-coco-mat-nafsika6

Ο εξοπλισμός και η διακόσμηση των χώρων του, εσωτερικών και εξωτερικών χαρακτηρίζονται από πράσινη πολυτέλεια, με τα υπνοδωμάτια να ξεχωρίζουν, σαφώς, χάρη στα εκπληκτικά συστήματα ύπνου της COCO-MAT.

interiors-gallery-coco-mat-nafsika5

Ο αξέχαστος ύπνος, το πρωινό γεύμα και οι γεύσεις υψηλής διατροφικής αξίας, η ψυχόρμητη όσο και επαγγελματική φροντίδα από τους ανθρώπους μας, οι μετακινήσεις με ποδήλατο, το COCO-MAT store και ο «κήπος με τα αρώματα» συνθέτουν, μια περίληψη μόνο, της ξεχωριστής εμπειρίας φιλοξενίας στο Coco-Mat Hotel Nafsika.

home1-nafsika-hotel_0

Όποιος κι αν είναι ο λόγος της επίσκεψής σας η ομάδα του COCO-MAT Hotel Nafsika είναι έτοιμη να σας υποδεχτεί και να σας μυήσει στον κόσμο της φιλοξενίας αλά COCO-MAT.

interiors-gallery-coco-mat-nafsika6
Ταξιδεύετε στην Αθήνα; Το ξενοδοχείο μας στην Κηφισιά είναι εδώ για να σας προσφέρει όλα όσα θέλετε για μια αξέχαστη διαμονή στην Αθήνα και συγκεκριμένα σε ένα από τα πιο όμορφα προάστιά της, την Κηφισιά.

rooms-gallery-nafsika15

Στο ξενοδοχείο μας στην Κηφισιά, COCO-MAT Hotel Nafsika, δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στη διατροφή και τις γεύσεις. Στην «ανοιχτή» μας κουζίνα ετοιμάζονται μια σειρά από λαχταριστά πιάτα για το δυναμωτικό πρωινό και τα διάφορα γεύματα της μέρας. Ενώ, στο Honesty Bar ετοιμάζεται το ποτό της αρεσκείας σας και το απολαμβάνετε στο χαλαρωτικό χώρο του σαλονιού ή την αυλή του COCO-MAT Hotel Nafsika.
Η κουζίνα του ξενοδοχείου, ανοιχτή σε κοινή θέα, σας δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε τους ανθρώπους μας να παρασκευάζουν το πρωινό σας, να ζυμώνουν ψωμί, ή να ανοίγουν φύλλο, για τις παραδοσιακές πίτες. Εαν θέλετε, μπορείτε φυσικά να κοπιάσετε για να βοηθήσετε…

home4-nafsika-hotel

Στο ξενοδοχείο υπάρχει εξωτερική οριοθετημένη θέση παρκαρίσμαρος δωρεάν, με τη πλαϊνή προσβάσιμη είσοδο με ράμπα να βρίσκεται ακριβώς δίπλα της (η ράμπα ξεκινά από τον δρόμο διασχίζει το μικρού πλάτους πεζοδρόμιο και καταλήγει στο ξενοδοχείο σε μόλις 2 μέτρα, χωρίς μεγάλη κλίση). Με το που διασχίσετε την ράμπα βρίσκεται στο προσβάσιμο εστιατόριο του ξενοδοχείου σε απόσταση αναπνοής από την υποδοχή που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο. Υπάρχει κοινόχρηστη προσβάσιμη ειδική τουαλέτα ΑμεΑ στο ίδιο επίπεδο. Υπάρχει 1 ειδικά σχεδιασμένο δωμάτιο ΑμεΑ, σε χαμηλότερο επίπεδο από την υποδοχή που είναι προσβάσιμο με ασανσέρ (το ασανσέρ χωράει ένα ακριβός αμαξίδιο χωρίς την δυνατότητα περιστροφής), με κατάλληλη τουαλέτα ΑμεΑ. Το prosvasis εξασφάλισε για τους χρήστες ειδικό κουπόνι έκπτωσης 10% για την διαμονή σας, επικοινωνήστε μαζί μας για να το λάβετε. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στο δρόμο της πλαϊνής εισόδου ο οποίος είναι κατηφορικός με μεγάλη χρήση και πιθανόν να χρειαστείτε την βοήθεια συνοδού.

rooms-gallery-nafsika20

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑ…της Linda R.Mona

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
Ποια, τί και πώς είναι η σεξουαλικότητα των ανθρώπων με αναπηρίες
koukles-gia-vitrines-magazion-sta-protypa-anthropon-me-anapiria-vinteo
της Linda R.Mona, M.A.
Μετάφραση: Άννα Μανουδάκη.
Διόρθωση: Μαίρη Ζέη

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ένας άνθρωπος με αναπηρία που έχει σεξουαλική δραστηριότητα αποτελεί μια εικόνα όχι και τόσο αποδεκτή από την επικρατούσα τάση της κοινωνίας. Κι όμως, αν κάποιος γεννηθεί με σωματική αναπηρία ή την αποκτήσει κατά τη διάρκεια της ζωής του/της, η σεξουαλικότητα είναι ένα από τα πιο σοβαρά θέματα που τον/την απασχολούν για την ύπαρξή του.
Πώς είναι να θέλεις να αισθάνεσαι το ίδιο σεξουαλικά ελκυστικός, χωρίς καμία διαφορά μεταξύ αρτιμελών και αναπήρων; Γιατί πρέπει αυτό το θέμα να είναι περισσότερο σοβαρό για τους ανθρώπους με αναπηρίες, παρά για τους αρτιμελείς;
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα είναι πραγματικά απλές: αν και η σεξουαλική έλξη και έκφραση δεν είναι, ίσως, παράγοντες μεγαλύτερης σπουδαιότητας για τους ανθρώπους με αναπηρίες συγκριτικά με τους αρτιμελείς, όμως, συνολικά, αποτελούν μια διαφορετική εμπειρία. Οι άνθρωποι με αναπηρίες δεν είναι απλά μια διαφορετική εκδοχή των αρτιμελών. Αντίθετα, ανήκουν σε μια κοινωνία ατόμων με μοναδική κουλτούρα που συμπληρώνεται με κοινωνικές προσδοκίες διαφορετικές από εκείνες των αρτιμελών. Αυτές οι διαφορές γίνονται περισσότερο αντιληπτές στα κοινωνικά πρότυπα και τη συμπεριφορά, και περιλαμβάνουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις που αφορούν στη σεξουαλικότητα αυτής της ομάδας.
Με μεγαλύτερη σαφήνεια θα λέγαμε ότι αυτές οι διαφορές δεν βασίζονται μόνο στις διαφορές της ανθρώπινης φύσης ή των ανθρώπινων συναισθημάτων, αλλά βρίσκονται στη σφαίρα του τι θεωρείται σεξουαλικά επιθυμητό.
Η αναπηρία έχει θεωρηθεί γενικά από ακαδημαϊκούς, γιατρούς και την κοινωνία, σε μεγάλο βαθμό, ως κάτι έμφυτα αρνητικό. Ενώ, μερικές φορές, το να ζεις με μια αναπηρία είναι δύσκολο, αρχιτεκτονικά προβληματικό και αιτία κοινωνικής απομόνωσης, η ιδιότητα της αναπηρίας από μόνη της δεν έχει καμία αξία.
Συγκεκριμένα, η φυσική αναπηρία δεν είναι θετική ή αρνητική, είναι απλά μια κατάσταση που βρίσκεσαι στον κόσμο, όπως το φύλο, η φυλή ή η εθνικότητα. Οι αρνητικές καταστάσεις ξεκινούν, κυρίως, από το γεγονός ότι ο φυσικός κόσμος και τα κοινωνικά πρότυπα δημιουργήθηκαν, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι άνθρωποι με αναπηρίες. Γι’ αυτό, έχοντας κατά νου το δεδομένο ότι είναι δύσκολο να ζεις σε ένα περιβάλλον σαν αυτό και να λειτουργείς κάτω από κοινωνικά πρότυπα που δεν περιλαμβάνουν ανθρώπους με αναπηρίες, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί θεωρούνται παγεροί ή έξαλλοι με τον κόσμο.
Ναι, λαμβάνοντας υπόψη μας το θέμα ότι ο κόσμος μπορεί να φαίνεται εχθρικός σε αυτή την κοινότητα, δεν είναι άξιο απορίας το γιατί προκαλούνται αρνητικά συναισθήματα. Οπότε, δεν είναι η αναπηρία η ίδια υπεύθυνη για την πρόκληση αυτών των συναισθημάτων θυμού ή απογοήτευσης, αλλά ο περιβάλλων κοινωνικός, φυσικός και πολιτικός κόσμος.
Αρνητικές παρουσιάσεις των ανθρώπων με αναπηρίες οργιάζουν στα ΜΜΕ, δηλαδή στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, στον έντυπο τύπο και στο ραδιόφωνο. Κατά κύριο λόγο, οι άνθρωποι με αναπηρίες είναι σκιαγραφημένοι ως άτομα που επιδοκιμάζουν την άποψη του «θανάτου πριν την αναπηρία».
Επιπλέον, η σεξουαλικότητα των ανθρώπων με αναπηρίες παρουσιάζεται με ένα από τους δύο τρόπους: είτε εμφανίζονται ως υπερβολικά ικανοί εραστές που εστιάζουν όλη την προσοχή τους στο σύντροφό τους, χωρίς να αγνοούν, όμως, και τα δικά τους σεξουαλικά αισθήματα και επιθυμίες είτε ως πολύ θλιμμένοι και πικρόχολοι, οι οποίοι «πιπιλάνε» την περίφημη φράση: «Είμαι μισός άνδρας/γυναίκα τώρα που είμαι ανάπηρος».
Αυτές οι εικόνες απέρρευσαν, ολοφάνερα, από την κοινωνία και επηρέασαν τη δημιουργία της αντίληψης που επικρατεί για το πώς αισθάνονται και πώς εκφράζουν τη σεξουαλικότητά τους οι άνθρωποι με αναπηρίες. Αν και αυτός ο τύπος της προβολής της σεξουαλικότητας και της αναπηρίας από τα ΜΜΕ έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια με κάποιους συγγραφείς και διευθυντές έμπειρους σε θέματα σχετικά με την αναπηρία (συν του ότι περισσότεροι ανάπηροι ηθοποιοί έχουν ενσαρκώσει ρόλους ανθρώπων με αναπηρίες), μερικές αρνητικές εικόνες μπορεί ακόμη να παρουσιάζονται από την τηλεόραση στην κύρια ζώνη και σε κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Η σεξουαλικότητα των ανθρώπων με αναπηρίες έχει γίνει βασικό θέμα έρευνας και από ψυχολόγους και από γιατρούς τα τελευταία 25 χρόνια. Παρόλα αυτά, είναι ένα ζήτημα που σπάνια αναφέρεται σε καθημερινές κοινωνικές συζητήσεις κι επιπλέον, συχνά παραλείπεται από βιβλία και διαλέξεις που εστιάζονται στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Κατά κύριο λόγο, βασίζεται στο γεγονός ότι, ιστορικά, οι άνθρωποι με αναπηρίες έχουν θεωρηθεί από τους ασκούντες την ιατρική και από την κοινωνία «τέρατα», που δεν ταιριάζουν στην κατηγορία των ανθρώπινων όντων.
Αρκετά ενδιαφέρουσα είναι μια κοινή ερώτηση που απευθύνεται σε ανθρώπους με αναπηρίες: «Μπορείς να κάνεις σεξ;» Η ρίζα αυτής της ερώτησης βασίζεται στη «μη ανθρώπινη» θεωρία που περιγράφεται παραπάνω. Τα ανθρώπινα όντα γεννιούνται με σεξουαλικές ορμές και πεθαίνουν με αυτές ανεξάρτητα από τη φυλή, την εθνικότητα, το σεξουαλικό προσανατολισμό και την κατάσταση της αναπηρίας.
Ενώ, αυτές οι άλλες μειονοτικές ομάδες, ίσως, χλευάζονται ή ερωτώνται για τα σεξουαλικά στυλ ή την έκφραση και τις ιδιαίτερες σεξουαλικές πρακτικές της ομάδας τους, η διαδικασία αυτή προχωρά ένα βήμα παραπέρα για τους ανθρώπους με αναπηρίες. Που σημαίνει ότι η πραγματική ερώτηση είναι ουσιαστικά: «Είσαι αρκετά άνθρωπος για να έχεις σεξ;» Αυτή η ερώτηση σαφώς δεν εννοεί «πώς το κάνεις», αλλά εκφράζει μάλλον την απορία για την ικανότητα εκτέλεσης σεξουαλικής συμπεριφοράς που θεωρείται πρέπουσα μόνο για το πρότυπο και την ιδιότητα των αρτιμελών.
Μια άλλη εξήγηση για την ερώτηση «μπορείς να έχεις σεξ;» είναι ότι ο κόσμος αναρωτιέται, αν οι άνθρωποι με αναπηρίες είναι ικανοί να έχουν συνουσία πέους-κόλπου, παρόμοια με αυτή των ετεροφυλόφιλων αρτιμελών. Για άλλη μια φορά, το ερώτημα παραμένει: «Πόσο, πραγματικά, διαφορετικοί και παράδοξοι είναι οι άνθρωποι με αναπηρίες, αν συγκριθούν με τα πρότυπα»;
Η συνουσία πέους-κόλπου είναι η μοναδική μορφή σεξουαλικής έκφρασης των αρτιμελών; Και βέβαια όχι, υπάρχει μια μεγάλη γκάμα σεξουαλικής συμπεριφοράς στην οποία μετέχουν οι αρτιμελείς. Στην πραγματικότητα, το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους με αναπηρίες. Παρόλα αυτά, τα ερωτήματα και η παραπληροφόρηση πηγάζουν από το γεγονός ότι αυτά τα ζητήματα δεν αναλύονται στα περισσότερα έντυπα γύρω από την ανθρώπινη σεξουαλικότητα.
Για να ερευνηθούν πλήρως τα θέματα που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα και την αναπηρία, πρέπει να συζητηθούν βασικά γεγονότα και πληροφορίες.
Ο ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ: ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ;
Σχετικά με τη σεξουαλικότητα, οι άνθρωποι με διαφορετικούς τύπους σεξουαλικότητας, ίσως, αντιμετωπίσουν δυσκολίες με τη σεξουαλική δραστηριότητα, περισσότερο από άλλους.
Δύο ζητήματα προκύπτουν από αυτή τη συζήτηση: η φύση και οι φυσικές ικανότητες.
Η φύση της αναπηρίας αναφέρεται στη μορφή της αναπηρίας που έχει ένας άνθρωπος και περιλαμβάνει κινητικές, οπτικές και ακουστικές αδυναμίες. Ακόμη πιο περίπλοκα, οι άνθρωποι κάτω από αυτές τις περιστάσεις ποικίλλουν και μέσα στην κατηγορία τους ως προς την προσωπική τους ταυτότητα και τη φυσική τους λειτουργία.
Το δεύτερο μέρος του παράγοντα της αναπηρίας είναι οι φυσικές ικανότητες κάποιου να ασχοληθεί με συγκεκριμένες σεξουαλικές συμπεριφορές. Ανάλογα με τη φύση της αναπηρίας, υπάρχει μια μεγάλη γκάμα προσωπικής ικανότητας στην οποία μπορεί κανείς να κινηθεί πραγματικά και σωματικά.
Για παράδειγμα, συχνά θεωρείται ως δεδομένο ότι όλοι οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν αναπηρικά αμαξίδια είναι παράλυτοι. Αν κι αυτό μπορεί να είναι αλήθεια για μερικούς, υπάρχει και ένα μεγάλο ποσοστό χρηστών αναπηρικών αμαξιδίων, οι οποίοι δεν είναι παράλυτοι. Είναι αναγκαία η συζήτηση για τους παράγοντες που επηρεάζουν συγκεκριμένες αναπηρίες, για να γίνει πλήρως κατανοητή η έκταση των ζητημάτων που μπορεί να προκύψουν σχετικά με τη σεξουαλικότητα.
Άνθρωποι με βλάβες όρασης και ακοής, ίσως, αντιμετωπίσουν προβλήματα στην επικοινωνία με τους άλλους, ένας παράγοντας που επηρεάζει την αρχική συνάντηση δύο ανθρώπων, όπως και την ανταλλαγή πληροφοριών γύρω από τις σεξουαλικές ανάγκες και επιθυμίες. Συχνά θεωρούμε δεδομένο, ότι η οπτική επαφή είναι συνήθως το πρώτο βήμα, για να επικοινωνήσεις με έναν πιθανό σεξουαλικό σύντροφο. Οι τυφλοί κι εκείνοι με μειωμένη όραση δεν έχουν στη διάθεσή τους αυτή τη δυνατότητα. Πώς τότε γίνεται η πρώτη συνάντηση για αυτούς τους ανθρώπους; Χρησιμοποιούνται άλλοι τρόποι επικοινωνίας, όπως ο προφορικός λόγος και το άγγιγμα χεριών και ώμων του άλλου προσώπου. Το να ακολουθήσει σεξουαλική δραστηριότητα, ίσως, να είναι δύσκολο, εκτός αν έχει δημιουργηθεί με την προφορική επικοινωνία μια άνετη ατμόσφαιρα.
Παρομοίως, οι άνθρωποι που είναι κωφοί ή έχουν μειωμένη ακοή, ίσως δυσκολεύονται στην αρχική επικοινωνία. Μία μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων χρησιμοποιεί τη νοηματική γλώσσα ή δικά της μοναδικά μέσα επικοινωνίας. Μερικοί άνθρωποι με μειωμένη ακοή είναι πολύ ικανοί στη χειλανάγνωση. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βλέπουν το πρόσωπο του συνομιλητή τους σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης.
Πόσο επηρεάζουν τη σεξουαλική ζωή αυτών των ανθρώπων αυτοί οι τρόποι επικοινωνίας;
Πρώτα από όλα, η νοηματική δεν είναι γλώσσα γνωστή στην πλειονότητα των ακουόντων. Συνήθως, αν ένας ακούων έχει ένα φίλο, συγγενή, ή εραστή με μειωμένη ακοή, τότε αυτός/ή μπορεί να ξέρει τη νοηματική γλώσσα. Έτσι, τι πιθανότητες υπάρχουν να συναντήσεις έναν από αυτούς τους ανθρώπους σε μια κοινωνική εκδήλωση; Φυσικά, δεν υπάρχει μια σταθερή απάντηση.
Εξαιτίας των εμποδίων στην επικοινωνία, οι αρχικές συναντήσεις με ακούοντες μπορεί να είναι δύσκολες ή, ίσως, και αδύνατες. Το να βγεις ραντεβού ή να έχεις σεξουαλική δραστηριότητα με άλλους που ίσως έχουν μειωμένη ακοή ή κωφότητα μπορεί, κάποιες φορές, να φαίνεται πιο ελκυστικό στηριζόμενο στην ικανότητα του να έχεις μια προσωπική συζήτηση.
Παρόλα αυτά, αν ένας κωφός άνθρωπος επιλέξει να βγει ραντεβού με έναν ακούοντα που δεν χρησιμοποιεί τη νοηματική γλώσσα, τότε θα ήταν καλό να είναι παρών ένας διερμηνέας της νοηματικής.
Φαντάσου να προσπαθείς να έχεις μια παθιασμένη σεξουαλική συζήτηση δια μέσου τρίτου! Τότε, οι ιδιαίτερες στιγμές που μπορεί να υπάρξουν θυσιάζονται μπροστά σε αυτή τη διαδικασία και σαν αποτέλεσμα η σεξουαλική επικοινωνία θα εμποδιστεί.
Τίποτα από αυτά βέβαια δεν αποκλείει τη δυνατότητα σε μια πιθανή σεξουαλική σχέση κι οι δύο σύντροφοι να μάθουν να χρησιμοποιούν τη νοηματική γλώσσα, γεγονός που συμβαίνει συχνά.
Οι άνθρωποι με κινητικά προβλήματα έχουν, επίσης, μια ποικιλία στην ομάδα τους. Μερικοί χρησιμοποιούν βακτηρίες ή περπατούρες για να κινηθούν, εξαιτίας προβλημάτων των μυών και των συνδέσμων ή των οστών, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν προσθετικά, εξαιτίας ακρωτηριασμένων μελών ή επειδή γεννήθηκαν χωρίς χέρι ή πόδι. Οι άνθρωποι που κινούνται με αναπηρικό αμαξίδιο μπορεί να έχουν παράλυση, λόγω κάκωσης νωτιαίου μυελού ή ακρωτηριασμένα μέλη.
Σε γενικές γραμμές, εκείνοι που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο είναι πιο ευκίνητοι.
Όσοι δεν έχουν απώλεια αισθητικότητας αντιμετωπίζουν, κυρίως, το ζήτημα της άνετης στάσης του σώματος, ώστε να μετέχουν στη σεξουαλική δραστηριότητα.
Ανάλογα με τη βαρύτητα της αναπηρίας του συντρόφου του αναπήρου, οι σωματικοί περιορισμοί μπορούν η δεν μπορούν να είναι πρόβλημα. Έτσι, όταν κάποιος χωρίς κινητικό πρόβλημα έχει σεξουαλική σχέση με κάποιον που έχει κινητικό πρόβλημα, τότε αυτός/αυτή μπορεί να μετακινηθεί ο ίδιος ή να μετακινήσει το σώμα του συντρόφου του, ώστε να βρεθεί μια αμοιβαία άνετη θέση για ποικίλες δραστηριότητες. Ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για φίλημα, άγγιγμα, στοματικό έρωτα, συνουσία πέους-κόλπου ή πρωκτική επαφή, οι σύντροφοι μπορούν να διαπραγματευτούν τις πιο άνετες στάσεις που έχουν στη διάθεσή τους.
Για ανθρώπους με πλήρη ή ολική παράλυση, μια ελαφρά διαφορετική διαδικασία μπορεί να υπάρξει κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής δραστηριότητας. Συνήθως, τέτοιες περιπτώσεις έχουμε μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο ή κάκωση νωτιαίου μυελού.
Τότε, υπάρχει μια μεγάλη διαφοροποίηση στους τρόπους με τους οποίους αυτοί οι άνθρωποι εκφράζονται σεξουαλικά.
Συχνά, πρέπει να μάθουν πώς να είναι σεξουαλικοί με το να ξαναεξοικειωθούν με το σώμα τους. Αυτό επιτυγχάνεται με το να αγγίζονται μόνοι τους, ώστε να ανακαλύψουν το τι τους κάνει να νιώθουν όμορφα.
Μερικοί άνθρωποι με κάκωση του νωτιαίου μυελού, ανάλογα με το σημείο της κάκωσης, μπορεί να χάσουν τη δυνατότητα να βιώσουν ένα φυσιολογικό οργασμό. Αυτό γεννά μια σειρά ζητημάτων που οφείλονται στο γεγονός ότι η κοινωνία, ιστορικά, έχει θεωρήσει ότι το σεξ εστιάζεται στα γεννητικά όργανα και την εκσπερμάτιση.
Οι άνθρωποι με κάκωση του νωτιαίου μυελού, συχνά, μιλούν για το πόσο δύσκολο είναι να χάνεις την ικανότητα του να έχεις τη σεξουαλική ανακούφιση του φυσιολογικού οργασμού.
Λένε, ότι μόλις έγιναν πιο οικείοι με τα σώματά τους, άρχισαν να παρατηρούν αύξηση της διέγερσης, όταν άλλες περιοχές του σώματός τους ερεθίζονται. Ανεξάρτητα από το αν αυτό είναι ο λαιμός, τα αυτιά, τα χέρια, οι θηλές ή οποιαδήποτε περιοχή που μπορείς να ερεθίσεις χαϊδεύοντας, οι άνθρωποι με ποικίλους τύπους παράλυσης αναφέρουν ότι αισθάνονται σεξουαλικά ερεθισμένοι, ακόμη και αν δεν φθάνουν σε «φυσιολογικό» οργασμό.
Μερικοί άνθρωποι με παράλυση λένε ακόμα ότι τα σεξουαλικά τους συναισθήματα έχουν μεταφερθεί «μέσα στο κεφάλι τους» και ότι πετυχαίνουν «εγκεφαλικούς οργασμούς» στη θέση των φυσιολογικών οργασμών.
Ίσως η επικοινωνία να έχει φανεί περισσότερο δύσκολη για όσους έχουν προβλήματα όρασης και ακοής κι όμως, οι άνθρωποι με κινητικές αναπηρίες αντιμετωπίζουν κι εκείνοι τέτοια ζητήματα.
Η ικανότητα του να διαπραγματευτείς σεξουαλικές επιθυμίες και άνετες στάσεις, μπορεί να είναι αρκετά δύσκολη.
Αν και είναι καλύτερα να συζητάς τα θέματα που σχετίζονται με την αναπηρία και το σεξ προτού μετάσχεις σε μια δραστηριότητα, οι περιστάσεις της ζωής δεν σου επιτρέπουν να γίνεται πάντα έτσι. Γι’ αυτό, πολλές φορές οι άνθρωποι με αναπηρίες εξασκούνται εκ των προτέρων για το τι θα πουν σε μια δοθείσα περίσταση. Αυτό τους προκαλεί λιγότερο άγχος για να εμπλακούν σε σεξουαλική δραστηριότητα, όταν έρθει η στιγμή.
Οι σύντροφοι ανθρώπων με αναπηρίες, μερικές φορές, αισθάνονται ότι είναι προσβλητικό το να κάνουν ερωτήσεις για ενδεχόμενη σεξουαλική πράξη.
Παρόλα αυτά, αν έχει αναπτυχθεί ένα επίπεδο εμπιστοσύνης και επικοινωνίας, οι ερωτήσεις αυτής της φύσης είναι καλοδεχούμενες από τους ανθρώπους με αναπηρίες, γιατί δημιουργούν ένα πεδίο για να συζητηθούν αυτά τα θέματα.
Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ: ΠΟΙΑ ΦΥΣΙΚΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΟΥΝ
Οι άνθρωποι με αναπηρίες έρχονται, καθημερινά, αντιμέτωποι με αρχιτεκτονικά εμπόδια που τους απαγορεύουν την πρόσβαση σε διάφορα μέρη.
Για να φύγουν οι άνθρωποι με αναπηρίες από το σπίτι τους και να βγουν στον «πραγματικό κόσμο», χρειάζεται πολύς σχεδιασμός και προγραμματισμός.
Πραγματικά, ένα βασικό εμπόδιο που αντιμετωπίζουν είναι η δυνατότητα του να κινηθούν στον κοινωνικό κόσμο, για να συναντήσουν ενδεχόμενους φίλους ή σεξουαλικούς συντρόφους. Τα εμπόδια αφορούν στη μεταφορά, στην επικοινωνία και στο οικονομικό θέμα.
Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, έχουν μάλλον περιορισμένη εμπειρία στο συντροφικό και σεξουαλικό τομέα της ζωής, γεγονός που αυξάνει την ανησυχία τους σε αυτές τις συγκεκριμένες καταστάσεις.
Για παράδειγμα, ας δούμε τις πιθανές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Μπομπ, ένας τυφλός άνθρωπος, που έχει ραντεβού για δείπνο σε ένα εστιατόριο. Πρώτα από όλα, θα πρέπει να κανονίσει το θέμα της μεταφοράς του, ειδικά αν το πρόσωπο που θα συναντήσει είναι κι εκείνο τυφλό ή έχει μειωμένη όραση και δεν μπορεί να οδηγήσει. Αυτό περιλαμβάνει και το ότι θα πρέπει να ξέρει πόσο κοστίζει το ταξί ή το λεωφορείο. Θα πρέπει να έχει κάνει από πριν τη διαδρομή του λεωφορείου και να έχει υπολογίσει το πόσο χρόνο θα του πάρει. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζει τη διαδρομή για την είσοδο του εστιατορίου, έτσι ώστε να σχεδιάσει το πώς θα πάει εκεί, αφού φθάσει στο συγκεκριμένο μέρος. Πριν κανονίσει σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο εστιατόριο, θα πρέπει να ξέρει αν υπάρχει το μενού σε σύστημα Μπράιγ (ανάγλυφο σύστημα για τυφλούς). Αν όχι, τότε θα πρέπει να εξαρτάται από κάποιον άλλο που θα του διαβάσει το πλήρες μενού, γεγονός όχι και τόσο ευχάριστο. Σαφώς, αυτή δεν θα είναι μια αυθόρμητη βραδιά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα εξελιχθεί σε ένα θεαματικά ρομαντικό και σεξουαλικά προκλητικό ραντεβού. Απλά διαφέρει από τα συνηθισμένα.
Δυσκολίες επικοινωνίας υπάρχουν, επίσης, σε συναντήσεις ανθρώπων με προβλήματα ακοής. Ας φανταστούμε τη Σίντυ, η οποία είναι κωφή και χρησιμοποιεί τη νοηματική για να επικοινωνήσει, και θέλει να βγει έξω για φαγητό και σινεμά με κάποιον ακούοντα που είναι καινούργιος φίλος της και ξέρει, κάπως, τη νοηματική. Η Σίντυ αντιλαμβάνεται, ότι πηγαίνοντας στο εστιατόριο θα πρέπει ή να δείξει στο μενού αυτό που θέλει να παραγγείλει ή να αφήσει το σύντροφό της να παραγγείλει γι’ αυτήν. Η αυτονομία, λοιπόν, χάνεται όταν συμβαίνει αυτό. Μετά από τις δυσκολίες στην επικοινωνία με το σύντροφό της (που δεν ξέρει καλά τη νοηματική), κατά τη διάρκεια του γεύματος, ξέρει ότι δεν μπορεί να πάει σε οποιοδήποτε σινεμά, αν δεν είναι βέβαιη ότι θα έχει υπότιτλους για κωφούς, θέμα που έχει ήδη συζητήσει μαζί του. Τι κάνει τώρα; Υπάρχουν δύο λύσεις. Αν και στους δύο αρέσουν οι ξένες ταινίες, τότε ένα έργο με απλούς υπότιτλους θα ήταν η λύση. Αλλιώς, θα μπορούσαν να πάνε σπίτι της και να παρακολουθήσουν μια βιντεοταινία που η ίδια θα ξέρει ότι έχει ειδικούς υπότιτλους, πιθανώς μια επιλογή όχι και τόσο ενδιαφέρουσα, αλλά εφαρμόσιμη.
Τώρα ας φανταστούμε την Γκλόρια, που χρησιμοποιεί χειροκίνητο αναπηρικό αμαξίδιο, και θέλει να πάει να ακούσει μουσική και μετά να δειπνήσει με το σύντροφό της. Καταρχάς, θα πρέπει να έχει κλείσει ειδική θέση για αναπηρικό αμαξίδιο στο θέατρο και να έχει ρωτήσει αν οι τουαλέτες είναι προσπελάσιμες, έτσι ώστε να ξέρει αν μπορεί ή όχι να πάει σε αυτό το χώρο του κτιρίου. Ύστερα, θα πρέπει να γίνει η μεταφορά της κι εφόσον δεν έχει τα χρήματα για ένα τροποποιημένο βαν με ράμπα, εξαρτάται από άλλους για τη μετακίνησή της. Δυστυχώς, ο σύντροφός της έχει ένα μικρό σπορ αυτοκίνητο κι είναι δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο, να πάρει την Γκλόρια και το αμαξίδιό της. Αφού μεταφερθεί στο αυτοκίνητο, λίγο δύσκολα, ο σύντροφός της αποσυναρμολογεί το αμαξίδιο και το βάζει στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Ευτυχώς που η Γκλόρια δεν χρησιμοποιεί ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο, γιατί δεν θα μπορούσαν να το λύσουν και να το βάλουν σε ένα αυτοκίνητο κανονικού μεγέθους. Όταν φθάσουν στο θέατρο, πρέπει να υπάρχει ειδικός χώρος για πάρκιγκ αναπήρων, εφόσον σε οποιοδήποτε άλλο, ίσως, μετά να έβρισκαν σκαλιά. Προτού διαλέξει ένα εστιατόριο, θα πρέπει να έχει μάθει για τη θέση παρκαρίσματος και την προσβασιμότητα του χώρου και της τουαλέτας.
Ίσως είναι εξουθενωτικό για τους ανθρώπους χωρίς αναπηρίες να σκεφθούν και μόνο το σχεδιασμό που χρειάζεται η ζωή των ανθρώπων με αναπηρίες.
Βλέποντας τα παραπάνω, ίσως φαίνεται ότι ο αυθορμητισμός λείπει τελείως από τις ρομαντικές ζωές των ανθρώπων με αναπηρίες.
Πάντως, δεν είναι αλήθεια. Αυτό που είναι αλήθεια, είναι ότι ο αυθορμητισμός είναι διαφορετικός.
Που σημαίνει, ότι πολλοί άνθρωποι με αναπηρίες σχεδιάζουν τον αυθορμητισμό τους.
Για παράδειγμα, ο Μπομπ θα μπορούσε να είχε κανονίσει να έχει ένα φίλο του με στολή σωφέρ που θα τον πήγαινε με τη σύντροφό του στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Η Σίντυ θα μπορούσε, ήδη, να έχει βρει ένα σέξι, ξενόγλωσσο φιλμ και να ξέρει πού βρίσκεται ο κινηματογράφος πριν από το ραντεβού της. Κι η Γκλόρια θα μπορούσε να είχε σχεδιάσει να μη φορέσει εσώρουχο κάτω από το φόρεμά της, έτσι ώστε όταν ο σύντροφός της θα τη σήκωνε, δεν θα είχε μόνο μια ευχάριστη έκπληξη, αλλά θα υπήρχε κι ένα διάλειμμα στη μονότονη ρουτίνα.
Τα παραπάνω είναι μόνο κάποιες ιδέες για τους τρόπους με τους οποίους αυτοί οι άνθρωποι ζουν τις ρομαντικές ζωές τους και τα πρωτότυπα μέσα που χρησιμοποιούν για να νοστιμίσουν τη ζωή τους.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η κοινωνία ορίζει προδιαγραφές για την ελκυστικότητα, δεν είναι άξιο απορίας ότι οι άνθρωποι με αναπηρίες συχνά μπερδεύονται για το που και αν ταιριάζουν στην κατηγορία των σεξουαλικά ελκυστικών.
Οι άνθρωποι βομβαρδίζονται με μηνύματα από τα ΜΜΕ σε σχέση με το ιδανικό του ανδρισμού και της θηλυκότητας. Σπάνια, έως καθόλου, αυτές οι εικόνες περιλαμβάνουν ανθρώπους με αναπηρίες. Έτσι, εκείνοι ίσως δυσκολευτούν στο να δημιουργήσουν όχι μόνο τη ταυτότητα του φύλου τους, αλλά και τη σεξουαλική αίσθηση για τον εαυτό τους.
Για παράδειγμα, οι γυναίκες που κινούνται με αναπηρικό αμαξίδιο, ίσως, αισθάνονται ότι δεν είναι σέξι, γιατί δεν περπατούν λικνίζοντας τους γοφούς τους. Επειδή χρησιμοποιούν αμαξίδιο για να μετακινηθούν, αντί για τα δυο τους πόδια, δεν μπορούν να ενταχθούν σε αυτά τα στάνταρ.
Παρόμοια, κάποια ρούχα είναι πιο «φιλικά για τους ανθρώπους με αναπηρίες» από ότι κάποια άλλα. Έτσι, όσοι έχουν περιορισμένη κινητικότητα, προτιμούν τα φαρδιά ρούχα από ότι τα στενά τζηνς και τα ψηλοτάκουνα παπούτσια.
Κατά συνέπεια, οι άνθρωποι με αναπηρίες αποπνέουν τη δική τους σεξουαλικότητα ανακαλύπτοντας μέρη του εαυτού τους που αυτοί και οι σύντροφοί τους ορίζουν ως θηλυκότητα/αρρενωπότητα και σέξι.
Ένας επιπλέον παράγοντας που επηρεάζει την κοινωνική ταυτότητα του ανθρώπου με αναπηρία είναι η ηλικία εμφάνισης της κατάστασης της αναπηρίας.
Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με μια αναπηρία, ίσως, έχουν τελείως διαφορετικά συναισθήματα και «πιστεύω» για την αναπηρία τους, από ότι εκείνοι που την απέκτησαν στη ζωή τους αργότερα. Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι με αναπηρίες, που η κατάσταση τους ξεκίνησε σε μικρή ηλικία, ίσως μεγάλωσαν νιώθοντας μη-σεξουαλικοί, λόγω της απουσίας ενθάρρυνσης για φλερτ, όταν ήταν παιδιά, σε συνδυασμό με τη γενικότερη έλλειψη σεξουαλικής αποδοχής από τους άλλους.
Στις νεαρές ηλικίες, τα αρτιμελή παιδιά ετοιμάζονται από τους γονείς και τους άλλους ενήλικες ως μικροί ενήλικες. Για παράδειγμα, στην παιδική ηλικία, τα φιλιά και οι αγκαλιές μεταξύ παιδιών της ίδιας ηλικίας ενθαρρύνονται και χαρακτηρίζονται ως φλερτ.
Οι ενήλικες, όμως, τείνουν να ενθαρρύνουν λιγότερο τα παιδικά φλερτ στα παιδιά με αναπηρίες, κυρίως από την ανάγκη τους να τα προστατεύσουν από τις αρνητικές ανταποκρίσεις και κοροϊδίες των συνομηλίκων τους.
Τα παιδιά με αναπηρίες, ίσως, έχουν κάποιον να τα φροντίζει ή διερμηνέα ή βακτηρίες κ.λ.π., που, ίσως, συντελούν σε περιορισμένες δραστηριότητες με τους συνομήλικούς τους, εξαιτίας της κατάστασης της υγείας τους ή την κοινωνική απομόνωση.
Επιπλέον, ενώ η εξάρτηση από κάποιον βοηθό είναι τρόπος ζωής για πολλούς ανθρώπους με αναπηρίες, παρόλα αυτά εμφανίζονται προβλήματα λόγω έλλειψης απομόνωσης.
Εφόσον τα παιδιά με αναπηρία παίρνουν διαφορετική κοινωνική ενθάρρυνση όσον αφορά στη σεξουαλικότητά τους, όταν ενηλικιωθούν, δεν έχουν σαφή αίσθηση της σεξουαλικότητάς τους. Επομένως, ενώ ως ενήλικες με αναπηρίες κατευθύνονται προς σεξουαλικές σχέσεις, ίσως εμφανιστεί μεγάλη σύγχυση.
Αυτές οι πηγές αγωνίας πολλές φορές βοηθούνται από την ανταλλαγή συναισθημάτων, σκέψεων και ιστοριών ζωής με άλλους ανθρώπους με αναπηρίες. Δεν είναι μόνο η αίσθηση του «δεν είμαι μόνος» που απορρέει από αυτό τον τρόπο, αλλά και η ανταλλαγή θριαμβικών ή και απογοητευτικών σεξουαλικών σχέσεων που ανταλλάσσονται μεταξύ των ατόμων.
Με την απόκτηση μιας αναπηρίας αργότερα στη ζωή, αρχίζει συνήθως και μια μακροχρόνια διαδικασία προσαρμογής σε έναν καινούργιο τρόπο ζωής.
Οι αρτιμελείς που απέκτησαν αργότερα κάποια αναπηρία έχουν ζήσει μια ζωή γνωρίζοντας τους εαυτούς τους σεξουαλικά με ένα συγκεκριμένο τρόπο και μέσα σε μια σύντομη περίοδο πρέπει να αλλάξουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα.
Ένας άνθρωπος σε αυτή την κατάσταση, συχνά, αγωνίζεται για το αν θα ταιριάξει στο καινούργιο του σώμα και το πως θα είναι διαφορετική η σεξουαλική του έκφραση. Έτσι, οι άνθρωποι που αποκτούν μια αναπηρία αργότερα στη ζωή τους δεν είναι μόνο αντιμέτωποι με τις φυσικές προσαρμογές σε ένα καινούργιο σώμα, αλλά και με τον επαναπροσδιορισμό της σεξουαλικής εικόνας του εαυτού τους. Ίσως είναι ότι ένας άνθρωπος που απέκτησε μια αναπηρία ως ενήλικος, παλεύει, πιθανόν, για να διατηρήσει τη σεξουαλική της/του αίσθηση που είχε για τον εαυτό του ως αρτιμελής, αντίθετα με τα κοινωνικά πιστεύω που υπαγορεύουν διαφορετικά.
Αυτό δουλεύει σε μερικούς ανθρώπους, αλλά άλλοι νιώθουν ότι παλεύουν για να συνδυάσουν τον παλιό με το νέο τρόπο ύπαρξης. Δεν υπάρχει καθορισμένο χρονικό διάστημα που χρειάζεται για τη συγκεκριμένη μεταβολή και πολλοί εκφράζουν ότι ο αγώνας ο σχετικός με την ταυτότητά τους διαρκεί μια ολόκληρη ζωή.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι άνθρωποι που έχουν διάφορες μορφές αναπηρίας διατηρούν τις σεξουαλικές τους ταυτότητες και εκφράζουν τη σεξουαλικότητά τους, συχνά, με ένα τρόπο διαφορετικό από των αρτιμελών.
Ιστορικά, οι ανάπηροι έχουν θεωρηθεί από ακαδημαϊκούς και την κοινωνία σε γενικές γραμμές ως μη-σεξουαλικοί, γεγονός που οφείλεται στις εμφανείς φυσικές διαφορές και στις πιθανές διαφορές λειτουργικότητας. Αυτά τα πιστεύω έχουν καλλιεργηθεί από τους κοινωνικούς ορισμούς για το σεξουαλικά επιθυμητό και γοητευτικό, που δεν περιλαμβάνουν τους ανθρώπους με αναπηρίες.
Ανάλογα με τη φυσική αναπηρία, επηρεάζεται και η σεξουαλική λειτουργία σε ποικίλους βαθμούς.
Οι άνθρωποι με αναπηρίες συνήθως ερευνούν τις σεξουαλικές τους ικανότητες και επιθυμίες μέσα από δοκιμές και μαθαίνοντας από τα λάθη τους με τους εαυτούς τους ή με το σύντροφό τους.
Επειδή δεν υπάρχει κοινωνική υποστήριξη, φαίνεται σαν η κοινωνία των ανθρώπων με αναπηρίες να παράγει σεξουαλική αυτοεκτίμηση και να αναπτύσσει μια σεξουαλική ταυτότητα μέσα από την εμπειρία και την υποστήριξη των υπόλοιπων στην κοινότητα.
Γενικά, υπάρχει η ελπίδα ότι μέσα από την αυξανόμενη ευαισθητοποίηση γύρω από την αναπηρία, οι άνθρωποι με αναπηρίες θα βρουν στο μέλλον μια πιο ανοιχτή κοινωνική αντίληψη αναφορικά με τη σεξουαλικότητα.
Η Linda R.Mona, M.A. είναι μία ειδικός αναγνωρισμένη στη χώρα της, και διάσημη υπερασπιστής της αναπηρίας. Έχει κάνει πολλές δημοσιεύσεις για θέματα σεξουαλικότητας και αναπηρίας και, συχνά, κάνει ομάδες για αυτά τα πολύ σημαντικά θέματα. Ολοκληρώνει το Ph.D. στην κλινική ψυχολογία στο Georgia State University.

Ηχητική ειδοποίηση για τυφλούς τοποθέτησε στα λεωφορεία του το Αστικό ΚΤΕΛ Καβάλας

tyfloi.Still001Ένα εξαιρετικό δώρο ουσίας αλλά και γεμάτο νοήματα έκανε σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Λευκού μπαστουνιού, το αστικό Κτελ Καβάλας για τους τυφλούς του νομού. Συγκεκριμένα οι ιθύνοντες του αστικού κτελ τοποθέτησαν σε όλα τα λεωφορεία ηχητικό σύστημα ειδοποίησης στάσεων ώστε ανα πάσα στιγμή στη διαδρομή του λεωφορείου ο τυφλός να γνωρίζει σε ποιο σημείο της πόλης βρίσκεται και σε ποια στάση κατεβαίνει.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Τυφλών ΑΜ Μάκης Κρεμμύδας εξέφρασε την ικανοποίηση του για αυτήν την παροχή εκ μέρους του αστικού κτελ αλλά εξέφρασε τα παράπονα του για τα σοβαρά προβλήματα με τα ηχητικά συστήματα των φαναριών της πόλης που είτε λειτουργούν κατά το δοκούν ή και καθόλου θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την ζωή των τυφλών.

Τέλος μέλος του συλλόγου τυφλών μας έκανε μία σύντομη αναπαράσταση της πορείας ενός τυφλού χρησιμοποιώντας τα ειδικά πλακίδια που είναι τοποθετημένα σε όλα τα πεζοδρόμια του κέντρου της πόλης.

Ξενοδοχείο Efplias Πειραιάς- έκπτωσης 10% !!!Για χρήστες του Prosvasis..μπροστά στην προβλήτα των κρουαζιερόπλοιων!

Το ολοκαίνουριο ξενοδοχείο μας 5*****, στην καρδιά του Πειραιά, αποτελείται από 22 άνετα, ανεξάρτητα διαμερίσματα – σουίτες, πλήρως εξοπλισμένα και με σύγχρονα συστήματα ασφάλειας και τηλεπικοινωνιών.
534358_280463438720238_787621050_n

Προσφορά για τους χρήστες του prosvasis με το ειδικό κουπόνι έκπτωσης 10% από 99 ευρώ στα 89 ευρώ. Επικοινωνήστε μαζί μας για να τα κουπόνια έκπτωσης στο τηλ. 6977685580 (Καπογιαννόπουλος Βασίλης, υπεύθυνος επικοινωνίας prosvasis)

1374985_426897350743512_2147027619_n

To ξενοδοχείο βρίσκεται μπροστά στην προβλήτα των κρουαζιερόπλοιων, στην Aκτή Μιαούλη. Κοντά σε όλες τις εξόδους των επιβατικών πλοίων προς τα νησιά μας.
Όλα τα διαμερίσματα φροντίζονται καθημερινά, έχουν 24 ώρες reception και μπορούν να παρέχουν οποιαδήποτε υπηρεσία ζητηθεί από τον πελάτη.
292949_281584561941459_782814250_n

Τα δωμάτιά είναι επιπλωμένα από την COCO-MAT, θα κοιμάστε σε κρεβάτι COCO-MAT και θα ζείτε την εμπειρία COCO-MAT στην φιλοξενία που σας προσφέρει το ξενοδοχείο efplias.
Ιδανικά ευρύχωρα δωμάτια για διαμονή μακράς διαρκείας.
Ειδικά διαμορφωμένα δωμάτια για άτομα με ειδικές αναπηρία (ΑμεΑ)
ΣΕ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΟΠΛΟΙΑ.

Στόχος του ξενοδοχείου είναι ο φιλοξενούμενός να αισθανθεί σαν στο σπίτι του!!!
547036_415469861886261_23968898_n

Το προσωπικό του ξενοδοχείου προσφέρει άριστη εξυπηρέτηση και είναι πρόθυμο να σας εξυπηρετήσει άμεσα. Το ξενοδοχείο διαθέτει δωρεάν υπόγειο παρκινγκ το οποίο επικοινωνεί με ευρύχωρο ασανσέρ με όλους τους ορόφους του ξενοδοχείο και με την υποδοχή. Η διαδρομή από το υπόγειο παρκινγκ έως την υποδοχή με αναπηρικό αμαξίδιο γίνεται χωρίς κανένα εμπόδιο.
Επίσης στην είσοδο του ξενοδοχείου υπάρχει επιπλέον κανονικά ανοιγόμενη πόρτα που επιτρέπει την άνετη είσοδο αναπηρικού αμαξιδίου χωρίς σκαλοπάτι ή κάποιο άλλο εμπόδιο, ενώ άνετη είναι και η ανάβαση στο πεζοδρόμιο από την ράμπα στην είσοδο του παρκινγκ. Το ξενοδοχείο διαθέτει ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο για ΑμεΑ σε όροφο του ξενοδοχείου.
Η διαδρομή από την υποδοχή έως το δωμάτιο είναι προσβάσιμη χωρίς κανένα εμπόδιο ή σκαλοπάτι μέσω του ευρύχωρου ασανσέρ. Το δωμάτιο είναι αρκετά ευρύχωρο για την εύκολη διέλευση του αμαξιδίου και για την χρήση της ντουλάπας δίνεται ειδικό κοντάρι. Η πόρτα του μπάνιου είναι ανοιγόμενη προς τα έξω, ενώ το μπάνιο διαθέτει μπανιέρα με ειδικές χειρολαβές όπως και η λεκάνη. Με την επισήμαση ότι δεν εχει καθολου προσβαση στη λεκανη για παρατετραπληγικους.

10644637_562699247163321_4412174760257273078_n

1794677_562699230496656_567519851288066138_n

1381762_562699237163322_4407121836640991617_n

Το ξενοδοχείο διαθέτει και γυμναστήριο στο υπόγειο του ξενοδοχείου το οποίο είναι προσβάσιμο με το ασανσέρ χωρίς κανένα πρόβλημα.

2631759-Efplias-Hotel-Fitness-Center-4-DEF

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΔΙΑΜΟΝΗ!

www.prosvasis.co
www.accessiblebooking.com

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ…Η συνταγή που σώζει ζωές παιδιών

Το κείμενο που ακολουθεί είναι πραγματικός δυναμίτης. Όλοι μας, γονείς, εκπαιδευτικοί (ειδικά αυτοί), παππούδες, γιαγιάδες, έχουμε ανάγκη να το διαβάσουμε ξανά και ξανά. Για να νιώσουμε πιο δυνατοί, για να αντιληφθούμε πώς μπορούμε να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι στην προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον που ν΄αγκαλιάζει όλα τα παιδιά. Για να πιστέψουμε πως από τη δική μας μικρή γωνίτσα αληθινά μπορούμε να συνεισφέρουμε ώστε να γίνει ο κόσμος αυτός πιο αληθινός και φιλόξενος:

Αυτή η υπέροχη δασκάλα Μαθηματικών
έχει τη συνταγή που σώζει ζωές παιδιών.

teachersss

Πριν από μερικές βδομάδες, πήγα στην τάξη του Τσέις για ενισχυτική διδασκαλία. Είχα στείλει ένα μέιλ στην δασκάλα του Τσέις ένα βράδυ όπου έγραφα «Ο Τσέις επιμένει πως αυτές οι ασκήσεις που έχει για το σπίτι είναι μαθηματικά – αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι τον πιστεύω. Βοήθεια, παρακαλώ». Μου απάντησε αμέσως λέγοντας: «Κανένα πρόβλημα, μπορώ να καθίσω μαζί του μετά το σχολείο οποιαδήποτε στιγμή». Κι εγώ της λέω «Όχι, όχι αυτόν. Αυτός το καταλαβαίνει. Εμένα βοηθήστε». Κι έτσι κάπως κατέληξα μπροστά σ’ έναν μαυροπίνακα σε μια άδεια αίθουσα της πέμπτης δημοτικού κοιτάζοντας επίμονα σειρές σχημάτων που για την δασκάλα του Τσέις ήταν «αριθμοί».

Στάθηκα λίγο μπροστά στον πίνακα ενώ η δασκάλα του Τσέις κάθισε πίσω μου, βυθισμένη στο γραφείο της και με ήρεμη φωνή προσπαθούσε να με κάνει να καταλάβω τον «νέο τρόπο που διδάσκουμε τη διαίρεση». Ευτυχώς για μένα, δεν χρειάστηκε να ξεμάθω πολλά γιατί ποτέ μου δεν κατάλαβα τον «παλιό τρόπο που διδάσκαμε τη διαίρεση». Μου πήρε μία ολόκληρη ώρα να λύσω ένα πρόβλημα, αλλά καταλάβαινα πως η δασκάλα του Τσέις με συμπάθησε έτσι κι αλλιώς. Συνεργάστηκε παλιότερα με την ΝΑΣΑ, κι έτσι προφανώς έχουμε πολλά κοινά.

Έπειτα, καθίσαμε για λίγα λεπτά και συζητήσαμε για την διδασκαλία των παιδιών και τι ιερό καθήκον και ευθύνη που είναι. Συμφωνήσαμε πως μαθήματα όπως η ανάγνωση και τα μαθηματικά είναι τα λιγότερο σημαντικά που διδάσκονται σε μια τάξη. Μιλήσαμε για την διαμόρφωση μικρών ψυχών που θα συνεισφέρουν σε μια μεγαλύτερη κοινότητα -και μιλήσαμε για το κοινό μας όνειρο να αποτελούνται αυτές οι κοινότητες από άτομα που είναι Ευγενικά και Γενναία πάνω απ’ όλα.

Κι έπειτα μου είπε το εξής: Κάθε Παρασκευή απόγευμα, η δασκάλα του Τσέις ζητά από τους μαθητές της να βγάλουν ένα κομμάτι χαρτί και να γράψουν τα ονόματα τεσσάρων παιδιών με τα οποία θα ήθελαν να κάτσουν μαζί την επόμενη εβδομάδα. Τα παιδιά ξέρουν ότι αυτές τους οι επιθυμίες μπορεί να πραγματοποιηθούν μπορεί όμως και όχι. Ζητάει επίσης από τα παιδιά να ονομάσουν έναν μαθητή που πιστεύουν ότι ήταν εξαιρετικός «πολίτης» της τάξης. Οι ψήφοι τους παραδίδονται σε αυτήν κατ’ ιδίαν.

Και κάθε Παρασκευή απόγευμα, αφού οι μαθητές πάνε σπίτι, η δασκάλα του Τσέις βγάζει αυτά τα χαρτιά, τα τοποθετεί μπροστά της και τα μελετά. Ψάχνει για μοτίβα.

Ποιον δεν θέλει κανείς να έχει διπλανό;

Ποιος δεν ξέρει καν ποιον να ζητήσει για διπλανό;

Ποιος περνάει απαρατήρητος και δεν προτείνεται ποτέ;

Ποιος είχε ένα εκατομμύριο φίλους την προηγούμενη βδομάδα και κανέναν αυτή τη βδομάδα;

Βλέπετε, η δασκάλα του Τσέις δεν ψάχνει καινούργιο διάγραμμα θέσεων ή «εξαιρετικούς πολίτες». Η δασκάλα του Τσέις ψάχνει για μοναχικά παιδιά. Ψάχνει για παιδιά που δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με άλλα παιδιά. Εντοπίζει τα μικρά εκείνα που περνούν απαρατήρητα στην κοινωνική ζωή της τάξης. Ανακαλύπτει ποιων τα προτερήματα περνούν απαρατήρητα από τους συμμαθητές τους. Και εντοπίζει -αμέσως- ποιος διαπράττει και ποιος υφίσταται τη σχολική βία (bullying).

Ως δασκάλα, γονιός και άνθρωπος που αγαπάει όλα τα παιδιά – θεωρώ ότι αυτό είναι η πιο έξυπνη στρατηγική Νίντζα της αγάπης που έχω δει ποτέ μου. Είναι σαν να παίρνεις την ακτινογραφία της τάξης και να κοιτάς κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων και μέσα στις καρδιές των παιδιών. Είναι σαν να βγάζεις χρυσό απ’ το χρυσορυχείο-ο χρυσός είναι αυτά τα μικρά που χρειάζονται λίγη βοήθεια – που χρειάζονται τους ενήλικες να επέμβουν και να τα ΔΙΔΑΞΟΥΝ πώς να κάνουν φίλους, πώς να ζητήσουν από τους άλλους να παίξουν, πώς να συμμετέχουν σε μία ομάδα και πώς να μοιραστούν τα χαρίσματα τους με τους άλλους. Και αυτό αποθαρρύνει τη σχολική βία( bullying) γιατί ο κάθε δάσκαλος γνωρίζει πως το bullying συμβαίνει όταν δεν κοιτάει -και τα παιδιά που το υφίστανται φοβούνται να το μαρτυρήσουν. Μα, όπως είπε -η αλήθεια αποκαλύπτεται σε αυτά τα προσωπικά μικρά χαρτιά.

Ενώ η δασκάλα του Τσεις εξηγούσε αυτή την απλή, πανέξυπνη ιδέα -την κοιτούσα με ορθάνοιχτο το στόμα. «Πόσο καιρό χρησιμοποιείς το σύστημα αυτό;» ρώτησα.

Από τη σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν, είπε. Κάθε Παρασκευή μετά το Κολουμπάιν.

Θεέ και Κύριε.

Αυτή η υπέροχη γυναίκα παρακολούθησε τι έγινε στο Κολουμπάιν γνωρίζοντας πως ΟΛΗ Η ΒΙΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Όλη η εξωτερική βία ξεκινά ως εσωτερική μοναξιά. Παρακολουθούσε την τραγωδία αυτή ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ πως τα παιδιά που δεν τα προσέχει κανείς κάποια στιγμή θα κάνουν οτιδήποτε μόνο και μόνο για να τα προσέξουν.

Κι έτσι αποφάσισε να αρχίσει να πολεμάει την βία από νωρίς και συχνά, και με τον κόσμο που είναι κοντά της. Αυτό που κάνει η δασκάλα του Τσέις όταν κάθεται στην άδεια αίθουσα και μελετά αυτές τις λίστες που είναι γραμμένες από τρεμάμενα 11χρονα χέρια είναι να ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ. Είμαι πεπεισμένη γι’ αυτό. Σώζει ζωές.

Κι αυτό που έμαθε αυτή η μαθηματικός χρησιμοποιώντας αυτό το σύστημα είναι κάτι που ήδη γνώριζε: πως τα πάντα -ακόμα κι η αγάπη και η αίσθηση του να ανήκεις κάπου-έχουν ένα μοτίβο. Και βρίσκει αυτά τα μοτίβα μέσα από αυτές τις λίστες -σπάει τους κώδικες της προβληματικής επικοινωνίας. Και δίνει στα μοναχικά παιδιά την βοήθεια που χρειάζονται. Γι’ αυτήν, είναι μαθηματικά. Είναι ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ.

Όλα είναι αγάπη -ακόμα και τα μαθηματικά. Εκπληκτικό.

Η δασκάλα του Τσέις παίρνει σύνταξη φέτος -μετά από δεκαετίες που έσωζε ζωές. Τι ωραίος τρόπος να περάσεις την ζωή σου: ψάχνοντας μοτίβα αγάπης και μοναξιάς, να παρεμβαίνεις κάθε μέρα -και να αλλάζεις την τροχιά του κόσμου μας.
full-love

ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΕ, ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ. Είστε οι πρώτοι που δέχεστε τα πυρά, η πρώτη γραμμή, οι ανιχνευτές προβληματικής επικοινωνίας και η μεγαλύτερη και μοναδική ελπίδα που έχουμε για έναν καλύτερο κόσμο. Αυτό που κάνετε στις τάξεις όταν κανείς δεν παρακολουθεί – είναι η μεγαλύτερη ελπίδα μας.

Δάσκαλοι -δασκάλες- έχετε ένα εκατομμύριο γονείς πίσω σας που ψιθυρίζουν όλοι μαζί: «Δεν μας νοιάζουν τα τυποποιημένα τεστ. Μας νοιάζει που μαθαίνετε στα παιδιά μας να είναι Γενναία και Ευγενικά. Και σας ευχαριστούμε. Σας ευχαριστούμε που σώζετε ζωές».

Με Αγάπη-Όλοι Εμείς

Πηγή: Glennon Melton, “This Brilliant Math Teacher Has a Formula to Save Kids’ Lives”, Huffington Post, 3.5.2014. Μετάφραση: Signora Alba, ευχαριστούμε πολύ!

www.prosvasis.co
www.accessiblebooking.com

Σχεδιάζεται εστιατόριο που θα έχει υπαλλήλους μόνο άτομα με αναπηρία…!!

images (1)
Φανταστείτε πώς είναι να πίνετε τον καφέ σας ή να τρώτε το φαγητό σας σ” ένα σκηνικό γεμάτο με δέντρα και αρωματικά φυτά, ενώ κάθεστε σ” ένα κτήμα με ξύλινα τραπεζάκια πικ – νικ και ρετρό καρέκλες, αγναντεύοντας στο βάθος τη θάλασσα!
Από τον ερχόμενο Μάιο, η πόλη του Βόλου όχι μόνο θα αποκτήσει έναν τέτοιο χώρο -μια μικρή… καντίνα, όπως υποδηλώνει η ονομασία του «Le Petite Cantine»- αλλά η επιχείρηση θα απασχολεί αποκλειστικά και μόνο άτομα με αναπηρία.
Την ιδέα για τη δημιουργία ενός τέτοιου, ιδιαίτερου χώρου είχε ο 33χρονος Διονύσης – Νεκτάριος Δαλούκας, ο οποίος και ο ίδιος έχει ποσοστό αναπηρίας 80%. Για να χρηματοδοτήσει το εγχείρημά του, που κοστολογείται γύρω στα 35.000 ευρώ, στράφηκε στο σύστημα crowdfunding.
«Είμαι ο ίδιος άτομο με ειδικές ανάγκες και από προσωπική εμπειρία μου ήρθε η ιδέα για τη δημιουργία της συγκεκριμένης καντίνας. Να φτιάξουμε έναν χώρο με δική του ταυτότητα, στον οποίο θα εργάζονται μόνο άτομα με ειδικές ανάγκες. Με τον τρόπο αυτό να τονίσουμε την παραγωγικότητά μας και να εργαστούμε ισότιμα» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Δαλούκας.
Το εστιατόριο «La petite Cantine»
θα λειτουργεί από τον Μάιο έως τα τέλη φθινοπώρου -δεδομένων των καλών καιρικών συνθηκών- σε χώρο – κτήμα που έχει ήδη επιλεγεί και είναι κεντρικά της πόλης του Βόλου. Τα πρωινά, σύμφωνα με τον κ. Δαλούκα, θα σερβίρει καφέ και τα απογεύματα φαγητό, με το μενού να δίνει έμφαση στη μεσογειακή διατροφή.
Ουσιαστικά θα πρόκειται για ένα κοντέινερ, όπου η κουζίνα θα είναι ειδικά διαμορφωμένη για να εργάζονται τα άτομα με αναπηρία, ενώ οι πελάτες θα απολαμβάνουν την επαφή με τη φύση, καθώς οι μεγάλοι θα μπορούν να χαλαρώνουν, απολαμβάνοντας κοκτέιλς και τα παιδιά να παίζουν στον ελεύθερο χώρο πρασίνου.
«Θεωρώ ότι οι ανάπηροι αντιμετωπίζουν μια μορφή ρατσισμού, όμως είναι παραγωγικοί. Δεν μπορούμε να αποξενώνουμε έναν που πάσχει από ζαχαροδιαβήτη, έναν κωφάλαλο και έναν που έχει μια μορφή καρδιοπάθειας» αναφέρει ο 33χρονος εμπνευστής της ιδέας.
Μεταγενέστερος στόχος του κ. Δαλούκα είναι, τους χειμερινούς μήνες, το εστιατόριο να μεταφέρεται σε πέτρινο κτίριο -στο οποίο θα έχουν γίνει οι απαραίτητες εργασίες- μέσα στο ίδιο κτήμα ώστε να λειτουργεί το «La petite Cantine» καθ” όλη τη διάρκεια του έτους.

Με το καλό αυτό το εστιατόριο να γίνει και αλυσίδα.

www.prosvasis.co
www.accessiblebooking.com

Μια μαγευτική εμπειρία-ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΧΟΡΤΙΑΤΗ..!!!Για τους Extreme χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου. Εξασφαλίστε θέση!

Χωρίς τίτλο

Χωρίς τίτλο1

Το καταφύγιο βρίσκεται στη θέση «Τζεκ Μπακτσέ» σε υψόμετρο 1.000 μ. στο όρος Χορτιάτη κοντά στην Θεσσαλονίκη. Η προσέγγιση στο καταφύγιο γίνεται είτε οδικώς είτε μέσω ορειβατικού μονοπατιού (πορεία 1.30 ώρας). Διαθέτει 22 κρεβάτια, αίθουσα τραπεζαρίας με τζάκι, καθιστικό με τζάκι, κουζίνα, WC και ντουζ.

Χωρίς τίτλο2

Παρέχονται τα απαραίτητα μέσα (ειδικά αμαξίδια ηλεκτροκίνητα ή χειροκίνητα), εξοπλισμός για δραστηριότητες, πλήρη διατροφή (προσαρμοσμένο διαιτολόγιο εφόσον είναι απαραίτητο), μετακίνηση, καθώς και 24ωρη υγειονομική υποστήριξη. Η δυνατότητα υλοποίησης ορισμένων δράσεων, εξαρτάται από την φυσική κατάσταση, την προηγούμενη εμπειρία του ενδιαφερομένου, την εποχή του χρόνου και τις καιρικές συνθήκες.

Χωρίς τίτλο4

Σχεδιασμός και υλοποίηση προγραμμάτων διακοπών και αναψυχής για άτομα που χρήζουν αυξημένης φροντίδας και ΑμεΑ, με πλήρη υγειονομική υποστήριξη.

Χωρίς τίτλο3
Κατανοούμε πως ασθενείς ή ΑμεΑ έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν ενεργά στις κοινωνικές και λοιπές δραστηριότητες που αφορούν στην ψυχαγωγία τους, στα σπορ, την φύση. Μελετάμε προσεχτικά τις εκάστοτε παραμέτρους και σχεδιάζουμε, με αγάπη και γνώμονα την ύψιστη ασφάλεια προγράμματα ολιγοήμερων ή πολυήμερων δράσεων των ατόμων στο βουνό ή την θάλασσα, ούτως ώστε τόσο τα ίδια τα άτομα όσο και οι οικείοι τους να το απολαύσουν και να ξεκουραστούν.
Χωρίς τίτλο5

Οι δράσεις αυτές, ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες και τον χαρακτήρα του συμμετέχοντος. Σε κάθε περίπτωση σχεδιάζονται μετά από συνάντηση και συζήτηση με τον ενδιαφερόμενο και τους οικείους του.
Χωρίς τίτλο7

Τοποθεσία:
«Τζεκ Μπακτσέ», υψόμετρο 1.000 μέτρων, όρος Χορτιάτης
Θεσσαλονίκη
57010
Ελλάδα

Χωρίς τίτλο8
Χωρίς τίτλο9

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΣΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΕΚΔΡΟΜΗ. ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΦΥΣΗ…!

www.prosvasis.co
www.acessiblebooking.com

Μια μπάλα για μια καλύτερη ζωή…!

Αναχωρεί η αποστολή της ελληνικής ομάδας αστέγων για το Σαντιάγκο της Χιλής, προκειμένου να συμμετάσχει στο 12ο Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων. 64 εθνικές ομάδες -γυναικείες και ανδρικές- από 49 χώρες συνολικά θα δώσουν το παρών σε αυτό το σπουδαίο αθλητικό μα πρωτίστως κοινωνικό γεγονός, στόχος του οποίου είναι η ενεργοποίηση, μέσα από τον αθλητισμό, συνανθρώπων μας που βιώνουν τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

400c47f3-6ef5-40a4-9e9e-72010cc05d7e
Ο Ραφαήλ και ο Στέργιος από το Βόλο, ο Αλέξανδρος και ο Σπύρος. Ο Σέργιος και ο Θεοτόκης, ο άλλος Αλέξανδρος, ο Νίκος από τη Θεσσαλονίκη. Οι τέσσσερις τελευταίοι είναι και στο δίκτυο πωλητών του περιοδικού δρόμου «σχεδία».
Είναι οι οκτώ συνάνθρωποί μας που συνθέτουν την ξεχωριστή εκείνη παρέα, την ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα Άστεγων, που στο τέλος της εβδομάδας αναχωρεί για ένα ταξίδι ζωής, στην άλλη άκρη του πλανήτη.
Για την πρωτεύουσα της Χιλής, Σαντιάγκο, συγκεκριμένα, όπου αυτή την Κυριακή 19 Οκτωβρίου «γίνεται η σέντρα» του 12ου Παγκοσμίου Κυπέλλου Αστέγων. Στη φετινή διοργάνωση συμμετέχουν συνολικά 64 ομάδες από 49 συνολικά χώρες. Από την Ινδονησία μέχρι το Περού, από την Γερμανία μέχρι τη Ζάμπια, από την Καμπότζη μέχρι την «πλούσια» Σουηδία, ο στόχος όλων είναι ένας: να φορτώσουμε όλοι μαζί με πολλά γκολ τα δίχτυα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Το αγωνιστικό πρόγραμμα ξεκινάει αυτή την Κυριακή 19 Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται την μεθεπόμενη Κυριακή 26 Οκτωβρίου. Το Σάββατο θα γίνει η κλήρωση των ομίλων, οπότε και θα μάθουμε και αντιπάλους της ομάδας μας στην πρώτη φάση των αγώνων. Της έναρξης των αγώνων θα προηγηθεί μια μεγάλη παρέλαση όλων των αποστολών στο κέντρο της πρωτεύουσας της Χιλής. Αυτή η τεράστια βόλτα όλων των παιδιών από όλο τον πλανήτη ενωμένων, να φωνάζουν και να τραγουδούν την παρουσία τους όχι στη Χιλή, αλλά στη ζωή την ίδια είναι από τις πιο συγκινητικές στιγμές του τουρνουά.
Οι αγώνες θα μεταδοθούν ζωντανά μέσω του διαδικτύου (από τον επίσημο ιστότοπο της διοργάνωσης, www.homelessworldcup.org).
Προπονητής της ομάδας είναι ένας πρώην παίκτης της. Ο Γιάννης Κώτσος συμμετείχε ως αθλητής στο 7ο Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων που είχε φιλοξενηθεί το 2009 στο Μιλάνο. Τους τελευταίους μήνες έχει αναλάβει και χρέη προπονητή! Ο Γιάννης είναι -κι αυτός- στο δίκτυο των πωλητών της «σχεδίας».

Αρχηγός της αποστολής θα είναι ο δημοσιογράφος Γιώργος Αράπογλου, ο οποίος είναι –μεταξύ άλλων- και μέλος του δικτύου υποστήριξης των πωλητών του ελληνικού περιοδικού δρόμου.
Αυτό το ταξίδι ζωής γίνεται πραγματικότητα για τα παιδιά της Εθνικής Αστέγων χάρη στο Ίδρυμα Ωνάση, το οποίο καλύπτει όλα τα έξοδα της αποστολής (αεροπορικά εισιτήρια, διαμονή).
Αρωγός και συμπαίκτης σε αυτή την προσπάθεια από το ξεκίνημα –το 2007 που συμμετείχε για πρώτη φορά η Εθνική Αστέγων σε αυτό το θεσμό- η Interamerican, που παρέχει πλήρη ασφαλιστική κάλυψη σε όλη την αποστολή.
Η ΟΠΑΠ είναι αυτή που «ντύνει» φέτος όλη την ομάδα. Ο Οργανισμός φρόντισε για τις επίσημες εμφανίσεις και το λοιπό αθλητικό υλικό όλης της αποστολής.
Εθνική Αστέγων γεια σου.

Για περισσότερες πληροφορίες: Περιοδικό Δρόμου «σχεδία» / καμπάνια «Γκολ στη Φτώχεια»
Φράγκων 24, 546 25 Θεσσαλονίκη
Φαβιέρου 24-26, 104 38 Αθήνα
Τ: 2313 013605, 213 0231220
www.shedia.gr
info@shedia.gr
f: shedia.streetaper
tw: _shedia

www.prosvasis.co
www.accessiblebooking.com

Για όποιον αγαπάει το χορό.. Mοναδική μέθοδος σύγχρονου χορού-αυτοσχεδιασμού για μεικτά γκρουπ ανθρώπων με και χωρίς αναπηρία.!!!!

Πληροφορίες
Το DanceAbility είναι μία μοναδική μέθοδος σύγχρονου χορού-αυτοσχεδιασμού για μεικτά γκρουπ ανθρώπων με και χωρίς αναπηρία.

10703786_834926706530188_4404014109580488547_n
Περιγραφή
Το DanceAbility είναι μία μοναδική μέθοδος χορού, που δημιουργήθηκε το 1987 από τον Alito Alessi και την Karen Nelson και διδάσκεται σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης. Στα μαθήματα – σεμινάρια δουλεύουμε με εργαλείο τον αυτοσχεδιασμό. Το κινητικό υλικό και οι χορογραφίες δημιουργούνται από τις ιδέες των χορευτών/συμμετεχόντων και διαμορφώνονται μέσα σε ένα καθορισμένο πλαίσιο, χωρίς να απομονώνουν κανέναν και δίνουν τη δυνατότητα συνεργασίας ανθρώπων με διαφορετικές σωματικές ικανότητες. Η μέθοδος χτίζει την αυτοεκτίμηση του ατόμου προσφέροντας ένα ανοιχτό περιβάλλον έκφρασης των δημιουργικών επιλογών του, με βασική προϋπόθεση το σεβασμό στα όρια και στις ιδέες των μελών της υπόλοιπης ομάδας. Η βασική διδασκαλία του DanceAbility βασίζεται στο να αντιλαμβανόμαστε και να ακολουθούμε τις δικές μας σωματικές επιθυμίες και ανάγκες, οι οποίες ωφελούν το σύνολο και καλλιεργούν ένα κοινό έδαφος για καλλιτεχνική έκφραση και εξερεύνηση. Τα μαθήματα του DanceAbility προσφέρουν μία υποστηρικτική ατμόσφαιρα, με σκοπό οι άνθρωποι να γνωρίσουν τη μοναδικότητα της επικοινωνίας μέσα από το χορό.

Στόχοι του:

- Να παρέχει την ευκαιρία σε ανθρώπους με ή χωρίς αναπηρίες, καθώς και σε ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες, να βρεθούν μαζί σε μία καλλιτεχνική εξερεύνηση και να δημιουργήσουν μία κοινωνική ομάδα.
- Να βοηθήσει στην κατανόηση και στην άρση των προκαταλήψεων που πιθανόν υπάρχουν μεταξύ των ατόμων με και χωρίς αναπηρίες.
- Να καλλιεργήσει την πολιτισμική και καλλιτεχνική ποικιλία διαμέσου της παράστασης, της επικοινωνίας και της μόρφωσης.
- Να ενθαρρύνει την εξέλιξη και την παράσταση του σύγχρονου χορού και του “ new dance”.

Απευθύνεται σε όλους όσους αγαπούν το χορό και θέλουν να τον γνωρίσουν, σε ανθρώπους με αναπηρία ή χωρίς, σε χορευτές/χορεύτριες και σε όποιον αγαπά την έκφραση μέσα από την κίνηση.

Τα μαθήματα γίνονται σε γκρουπ. Ο χώρος και η ώρα θα ανακοινώνονται στη σελίδα μας. Παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα χορού και εκγύμνασης. Δηλώσεις συμμετοχής καθ’όλη τη διάρκεια της χρονιάς.

Στοιχεία επικοινωνίας:
6947975002/ danceability.athens@gmail.com

Η Άννα Βεκιάρη σπούδασε χορό στην Aνώτερη Eπαγγελματική Σχολή Χορού της Άννας Πέτροβα. Είχε δασκάλους την Άννα Πέτροβα, την Καρολίνα Φωτοπούλου, τη Βάσω Πλακωτάρη, τη Ντορίνα Καλεθριανού και την Πατρίτσια Λάζου. Είναι κάτοχος των διπλωμάτων της Royal Academy of Dance ( R.A.D), έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και μαθήματα με διάφορους καθηγητές χορού όπως : David Zambrano, Ori Flomin, Ann Cooper Albright, Paul Blackman, Χάρης Μανταφούνης, Χριστίνα Κλεισιούνη, Αντώνης Φωνιαδάκης, Νίκος Καλογεράκης, Στέλλα Ζάννου και άλλους, καθώς επίσης και σεμινάρια σύγχρονου χορού και αυτοσχεδιασμού στο Impulstanz Festival, Βιέννη. Έχει διδάξει κλασσικό μπαλέτο και σύγχρονο χορό σε παιδιά και ενήλικες.
Παρακολούθησε το DanceAbility Teacher Training Course με τον Alito Alessi το καλοκαίρι του 2012 στη Βιέννη, στα πλαίσια του Διεθνούς φεστιβάλ χορού Impulstanz. Την ακαδημαϊκή χρονιά 2012-2013 δίδαξε χορό σε ενήλικες με αναπηρίες στον οργανισμό M.D.A ( Muscular Dystrophy Association), διδάσκει το DanceAbility στο Σύλλογο ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας και συνεργάζεται με τη μεικτή ομάδα χορού ΔΑ.ΓΙ.ΠΟ.ΛΗ. Είναι κάτοχος διπλώματος της τεχνικής Thai Massage, από τη σχολή ITM Thai Hand International Training Massage School of Berlin, αναγνωρισμένη από τη σχολή ITM Chiang Mai της Ταϋλάνδης και οfficial Instructor του προγράμματος Stretch your limits. Σπουδάζει στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο ( Ε.Α.Π) στο τμήμα Ευρωπαϊκών Σπουδών.

H Σελίδα στο fb : https://www.facebook.com/DanceAbilityAth
www.prosvasis.co
www.accessiblebooking.com