Ο Καρδιτσιώτης πρωταθλητής Το “πε και το έκανε!

Diamantis_Vilnious_4_small
Αναχωρώντας για το Βίλνιους όπεν (ITF Futures Series) στη Λιθουανία ο Στέφανος Διαμαντής είχε δηλώσει ότι πάει να το κατακτήσει. Ο Έλληνας αθλητής το κατέκτησε και μάλιστα με σχετική άνεση καθώς έχασε μόλις ένα σετ σε όλο το τουρνουά και στον τελικό επικράτησε με 2-0 σετ (6-1, 6-2). Ο Στέφανος έκανε μεγάλη προσπάθεια και αυτό είναι φανερό από τα πληγιασμένα του χέρια.

Στα διπλά σταμάτησε στα ημιτελικά με τον Ρώσο συμπαίκτη του Γιούρι Γκόλοβιν.

Ο Καρδιτσιώτης πρωταθλητής με μόλις πέντε διεθνή τουρνουά βρίσκεται πλέον στην 104η θέση της παγκόσμιας κατάταξης και με συμμετοχή σε περισσότερα τουρνουά δείχνει ικανός να αναρριχηθεί ακόμα και στις μπροστινές θέσεις της κατάταξης.

Ο Έλληνας αθλητής ευχαριστεί τον Ροταριανό Όμιλο Κηφισιάς – Πολιτείας και την Ancy Grigoropoulou για την πρώτη οικονομική υποστήριξη. Επίσης ευχαριστεί το γυμναστήριο Biofit (ΟΑΚΑ) και τον προπονητή του George Vavetsis, τον Ομοσπονδιακό προπονητή Giorgos Kontos καθώς και την Wilsonsports.gr Γλυφάδας-Σταύρο Αδαμαντιάδη για τον εξοπλισμό.
Πηγή:http://www.tennisnews.gr/

www.prosvasis.co
www.accessiblebooking.com

Δημιουργούμε μια πόλη για Ολους

Της Βασιλικής Κοφινάκου – Κατσίπη
Μηχανολόγου Μηχανικού

Οι στατιστικές λένε, ότι ένας στους τέσσερις θα αποκτήσει κάποια αναπηρία (κινητική, όρασης, ακοής ή άλλη), προσωρινή ή μόνιμη, κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Εξάλλου όλοι μας, προσδοκού με με το καλό, κάποια στιγμή να γεράσουμε, οπότε χρειαζόμαστε την εξασφάλιση άνετης και προσβάσιμης διαμονής, στο δομημένο περιβάλλον (σπίτια, καταστήματα, κ.τλ.) και την ακώλητη μετακίνησή μας, στους ελεύθερους χώρους (πεζοδρόμια, πλατείες, κτλ). Άρα γίνεται φανερό, ότι είναι αναγκαίος ο σχεδιασμός και η κατασκευή όλων των κτιρίων – Δημόσιων και Ιδιωτικών – καθώς και των ελεύθερων χώρων, να γίνονται έτσι ώστε να μπορούν να κινηθούν όλοι οι άνθρωποι (ανεξάρτητα του σωματότυπου τους και για όλη τη διάρκεια της ζωής τους) ανεμπόδιστα σε αυτά.
Κατά συνέπεια, δεν είναι υπόθεση των ολίγων τα πεζοδρόμια με πρόσβαση για όλους, και τα κτίρια (Ιδιωτικά και Δημόσια), χωρίς σκαλάκια στην είσοδό τους, και να έχουν μεγάλες πόρτες και διαδρόμους, να έχουν ανελκυστήρες με τις σωστές διαστάσεις, κατάλληλο φωτισμό και οι δρόμοι να έχουν την απαραίτητη σήμανση (φωτεινή, ηχητική, με πινακίδες), καθώς και οι θέσεις στάθμευσης αναπηρικών αυτοκινήτων κ.ά.
Χωρίς τίτλο
Όλοι πρέπει να συμμετέχουμε σε αυτό. Πρώτη από όλους η πολιτεία με την καθιέρωση νόμων για τον έλεγχο της σωστής εφαρμογής τους και να ακολουθούμε εμείς οι πολίτες με σεβασμό στους νόμους και τους συμπολίτες μας, συμμορφούμενοι στους «Διεθνείς Κανόνες Προσβασιμότητας και τις προδιαγραφές του «Σχεδιάζοντας για ΟΛΟΥΣ».
Γι’ αυτό η πολιτεία – Κεντρική εξουσία, Περιφέρεια, Δήμοι – έχουν υποχρέωση να δημιουργούν πρόσβαση στις πλατείες, στα πεζοδρόμια, στα Δημόσια κτίρια, κατασκευάζοντας ράμπες, αναβατόρια – ανελκυστήρες, θέσεις στάθμευσης κοντά σε δημόσια κτίρια, να τοποθετούν ηχητικά σήματα στα φανάρια, πλάκες οδηγούς τυφλών, να δημιουργούν ελεύθερες από εμπόδια και κάγκελα ή αλυσίδες διαδρομές στις πλατείες και αλλού, να βάζουν ειδική σήμανση στις κατασκευές για ενημέρωση και εκπαίδευση των πολιτών, κ.ά.
Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί μόνο να γίνει μια καλή σχεδίαση, αλλά χρειάζεται έγνοια και φροντίδα ώστε να είναι σωστά κατασκευασμένα, γιατί αλλιώς μπορεί να λειτουργήσουν ακόμη και αποτρεπτικά, ως επικίνδυνα για τη ζωή των πολιτών.
Πράγματι δεν έχει νόημα μια ράμπα που οδηγεί στην κολώνα της ΔΕΗ, ή μια ράμπα με μεγάλη κλίση ή να καταλήγει σε λακκούβα στο δρόμο ή στη σχάρα απορροής ομβρίων, ή μια ράμπα δίχως σήμανση που θα ενημερώνει τους πολίτες για το σκοπό της ύπαρξής της.
Επισημαίνουμε ότι η φροντίδα για την ύπαρξη μιας ελεύθερης λωρίδας σωστού πλάτους και ελεύθερου ύψους, με τις κατάλληλες πλάκες για την οδήγηση των τυφλών από τη μια άκρη στην άλλη, είναι εξίσου απαραίτητη με τη δημιουργία ράμπας σε ένα πεζοδρόμιο, για όλα τα εμποδιζόμενα άτομα. (Εμποδιζόμενα άτομα = Άτομα 3ης και 4ης ηλικίας, έγκυες, συνοδοί βρεφικών αμαξιδίων, κ.τ.λ.)

Στο μυαλό των μελετητών και των κατασκευαστών πρέπει να επικρατεί η σκέψη, ότι «Σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε το δομημένο και ελεύθερο περιβάλλον, για ΟΛΟΥΣ τους πολίτες» με ανθρωπομετρικό πρότυπο, το Χρήστη αναπηρικού αμαξιδίου, ΟΧΙ για να τίσουμε πόλεις για αναπήρους, αλλά γιατί ό,τι εξυπηρετεί το «χρήστη αναπηρικού αμαξιδίου», κατά μείζονα λόγο εξυπηρετεί κάθε άλλο πολίτη.
Ακόμη σημαντική είναι και η ενημέρωση των επιχειρηματιών, που θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν το κέρδος που θα αποκομίσουν αν δημιουργήσουν εισόδους με πρόσβαση στα μαγαζιά τους, διότι θα προκαλέσουν αύξηση της πελατείας τους.
Δεν είναι τυχαίο που στα μεγάλα εμπορικά κέντρα και στους πολυχώρους (πολιτιστικά κέντρα, σινεμά, εκθεσιακοί χώροι), που έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με τις ισχύουσες τεχνικές προδιαγραφές για τον Καθολικό Οικουμενικό σχεδιασμό για ΟΛΟΥΣ, σχεδόν πάντα συναντάμε ΑμεΑ, βρεφικά αμαξίδια, υπερήλικες, κ.τλ.
Σήμερα οι άνθρωποι δε θέλουν να ζουν στην απομόνωση και σε κατ’ οίκον ή ιδρυματικό περιορισμό, επειδή αντιμετωπίζουν κάποιο προσωρινό ή μόνιμο πρόβλημα, αλλά θέλουν να είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας μας.
Ποιος από όλους μας θα ήθελε π.χ. να βγαίνει μια φορά το τρίμηνο (και αν) από το σπίτι του, για το γάμο του ανιψιού του ή σε ότι άλλο θεωρήσει πολύ σημαντικό η οικογένεια να πρέπει να τον «κουβαλήσει» σε σκάλες και άλλα εμπόδια, ως εμπορικό δείγμα, χωρίς ανθρώπινη αξιοπρέπεια;
Άλλωστε, στη σημερινή εποχή υπάρχουν τεχνικά βοηθήματα, ώστε και αυτός που έχει την πιο βαριά αναπηρία να μπορεί να μετακινηθεί, γι’ αυτό γίνεται μεγαλύτερη η υποχρέωση της πολιτείας και των κατασκευαστών (μηχανικών, εργολάβων, κ.τλ.) να εφαρμόζουν σωστά τους νόμους και τις Διεθνείς και Εθνικές τεχνικές προδιαγραφές.
Η επιθυμία για ανεξαρτησία και ελευθερία κίνησης δε παύει να υπάρχει ποτέ στους ανθρώπους, ότι και αν τους συμβεί και σίγουρα δεν πρέπει να εμποδίζεται ή να περιορίζεται από ένα λανθασμένο δομημένο ή ελεύθερο περιβάλλον.
Φυσικά και από την πλευρά των πολιτών, αυτό που είναι απαραίτητο είναι ο σεβασμός σε όλους τους συμπολίτες μας, για την προστασία και φύλαξη των ειδικών κατασκευών, την προσοχή μας ώστε π.χ. να μην παρκάρουμε σε ράμπες ή σε θέσεις στάθμευσης αναπήρων, να μην βάζουμε μηχανάκια, ζαρντινιέρες, ψυγεία, κ.ά. σε ελεύθερες διαδρομές, δηλαδή εν ολίγοις να μην κοιτάμε μόνο την προσωρινή ευκολία μας, αδιαφορώντας και για το δικό μας αύριο και για τους συμπολίτες μας.
Με τη συμμετοχή όλων, δηλαδή πολιτείας και πολιτών, είναι βέβαιο ότι, θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια πόλη κατάλληλη για όλους τους πολίτες της, αλλά και για τους επισκέπτες της, συμβάλλοντας ουσιωδώς και στην Ανάπτυξη της μοναδικής μας βιομηχανίας, που είναι ο Τουρισμός της Χώρας μας.

Βασιλική Κοφινάκου – Κατσίπη
Μηχανολόγος Μηχανικός

Το ότι κάθομαι σε αναπηρικό καροτσάκι, δεν είναι και το καλύτερο μου αλλά συνεχίζω να κάνω όνειρα..

Μια σημαντική πρωτοβουλία που ξεκίνησε με σκοπό να καθιερώσει στη συνείδηση όλων ότι «Ολοι είμαστε ισάξια μέλη μιας κοινωνίας που σέβεται τον άνθρωπο».
10405393_803467173037959_2471122798479582958_n
Ο Κ. Μάριος Σωτηρίου Εμπνευστής και διοργανωτής των εκδηλώσεων HOPE CY μια Φιλανθρωπική εκδήλωση HOPE CY που σκοπό έχει να μοιράσει περισσότερα χαμόγελα στα παιδιά με αναπηρία με την δημιουργία παιδικής χαράς για ΑμεΑ στη Κύπρο.
HOPE CY EVENT ( I HAVE A DREAM) στις 19 Οκτ 2014 και όπως αναφέρει ο Κ .Σωτηρίου στόχος της εκδήλωσης μας είναι να μαζέψουμε λεφτά μέσω φιλανθρωπικών εισφορών για την αγορά και εγκατάσταση κούνιων και αυτοκινούμενου μύλου για παιδιά με αναπηρίες.
Η εγκατάσταση θα γινει σε ενα πάρκο καθε επαρχίας της ελευθερης Κυπρου.
Η πρώτη τοποθέτηση των παιχνιδιών θα γίνει στην επαρχία της Λευκωσίας. Στην συνέχεια θα επεκταθεί και στις άλλες επαρχίες της ελεύθερης Κύπρου.
Η πρωτη εγκατασταση θα ειναι εις μνήμη του κύριου Λούη Καριόλου.
Μέσα από τις δικές μου ευαισθησίες και ανάγκες για προσφορά σε κοινωφελείς σκοπούς προς τους συνανθρώπους μου, κάθε χρόνο με νέο όραμα διοργανώνω την εκδήλωση HOPE CY.

Το HOPE CY event πάντα προσφέρει όλα τα έσοδα από τις εκδηλώσεις του στο σκοπό που έχει η κάθε εκδήλωση.

Η κάθε επιτυχία που έχουν οι εκδηλώσεις του HOPE CY, οφείλονται περισσότερο σε εσάς που στηρίζετε τους σκοπούς που διοργανώνεται η κάθε εκδήλωση και όχι στους διοργανωτές.

Όλοι μαζί ας βοηθήσουμε αυτήν την σημαντική πρωτοβουλία και ασ κάνουμε το όνειρο πολλών παιδιών πραγματικότητα.
«Στα χέρια σου κρατάς τα όνειρα μου και αν είσαι δίπλα μου μπορώ, όμορφα όνειρα να πλάσω. θα συνεχίσω να ονειρεύομαι γιατί έχω πολύτιμους συμπαραστάτες, Εσένα!»

Στοιχεία: https://www.facebook.com/hopecyevent/timeline
Διεύθυνση email hopecyevent@hotmail.com
Μάριος Σωτηρίου Εμπνευστής και διοργανωτής των εκδηλώσεων HOPE CY.

Με αγάπη και ελπίδα.

www.prosvasis.co & accessiblebooking.com

Τι είναι αυτή η γραμμή διαφορετικού χρώματος πάνω στο πεζοδρόμιο;

71

(του Χρήστου Ευαγγελινάκη)

Σε άρθρο που δημοσίευσε «η άλλη ματιά» γίνεται αναφορά στην ανάγκη για εκτεταμένες πεζοδρομήσεις που έπρεπε να είχαν γίνει προ πολλού (1/6/2014 – άρθρο Μανώλη Μενεγάκη – “Άγιος Νικόλαος στην εποχή των πεζοδρομήσεων”).

Εμείς οι κάτοικοι του Άγιου Νικολάου που ξέρουμε την πόλη μας δεν μπορούμε να περπατήσουμε. Περιμένουμε να μπορεί να περπατήσει ο επισκέπτης; Άντε να διασχίσεις τη γέφυρα σε ώρα αιχμής με βρεφικό καρότσι ή αναπηρικό αμαξίδιο …
gefira-2-1
Θα ήθελα να σταθώ στο πώς φτιάχνονται τα νέα πεζοδρόμια, στις προδιαγραφές που ευτυχώς μας επιβάλει η νομοθεσία και οι διάφοροι κανονισμοί. Ξέρουμε να τα φτιάχνουμε σωστά; Είναι αξιοσημείωτο ότι σε φιλμ «Χονδρός – Λιγνός» του 1930, αν παρατηρήσετε, υπάρχουν ράμπες. Εμείς το 2014 ακόμα το κάνουμε θέμα.

Στις τεχνικές προδιαγραφές του ΥΠΕΚΑ για την “Ελεύθερη ζώνη όδευσης πεζών” (10.17) αναφέρεται ότι «η μέγιστη εγκάρσια κλίση των πεζοδρομίων ή πεζόδρομων κάθετα προς τη ζώνη όδευσης, για λόγους απορροής των ομβρίων, ορίζεται στο 2%.» Μεγαλύτερες κλίσεις αποτελούν κίνδυνο ανατροπής για τα αναπηρικά αμαξίδια. Έλεγξε ποτέ η τεχνική υπηρεσία του δήμου αν είναι σωστά φτιαγμένες αυτές κλίσεις; Θα μου πείτε, αυτό και λάθος να είναι μπορούμε να το διορθώσουμε και τώρα (όμως, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού…).

Ένα άλλο σημαντικό θέμα είναι ο οδηγός όδευσης τυφλών στα πεζοδρόμια που καταλήγει σε δέντρο ή σε πινακίδα σήμανσης ή στο πουθενά και η κατάληψη του οδηγού τυφλών από καταστηματάρχες με καρέκλες, χαλάκια, μηχανάκια. Το ερώτημα είναι: Έχουμε καταλάβει τι είναι αυτή η γραμμή διαφορετικού χρώματος πάνω στο πεζοδρόμιο; Και αν ναι, τόσο αδιάφοροι είμαστε σαν κοινωνία;

Παρατήρησα όμως και κάτι άλλο που δεν φτιάχνεται εύκολα και έχω μια μεγάλη απορία που θα ήθελα να μου την απαντήσει κάποιος υπεύθυνος. Στις ίδιες τεχνικές προδιαγραφές για τον “Οδηγό όδευσης τυφλών” (10.22) αναφέρεται ότι «ο οδηγός όδευσης τυφλών τοποθετείται σε πεζοδρόμια με πλάτος ίσο ή μεγαλύτερο των 2,80m και σε όλα τα πεζοδρόμια των εμπορικών δρόμων (αξόνων δραστηριοτήτων), ασχέτως του πλάτους των». Στην οδό Σοφοκλή Βενιζέλου το πεζοδρόμιο απέναντι από την είσοδο της μαρίνας, που φτιάχτηκε μόλις τώρα, έχει οδηγό όδευσης τυφλών που σταματά στο ύψος της οδού Σοφοκλή Βενιζέλου και Χειμάρρας.

photo-1
Από εκεί και μέχρι τη Ρούσσου Κουνδούρου και την Ηρ. Πολυτεχνείου που ξεκινά ο επόμενος οδηγός όδευσης τυφλών δεν υπάρχει οδηγός, ούτε έξω απ την εκκλησία της Αγίας Τριάδας, ούτε σε οποιοδήποτε σημείο της κεντρικής πλατείας του Αγίου Νικολάου (πλατεία Ελ. Βενιζέλου).
photo-2
Κι ερωτώ: αφού ο οδηγός όδευσης τυφλών σταματά στις οδούς Σοφοκλή Βενιζέλου και Χειμάρρας, ο τυφλός συνάνθρωπος μας τι θα κάνει από εκεί και πέρα αν θέλει να προχωρήσει;
photo-3
Γίνεται συζήτηση για τα υδροπλάνα και πότε επιτέλους θα έρθουν με τους πολυπόθητους επιβάτες τους, σε πιο επιβατικό σταθμό θα κατέβουν κ.λπ. και δεν προβληματιζόμαστε σε ποιά πεζοδρόμια θα περπατήσουν; Δεν περιμένω απάντηση αλλά θα πρέπει αυτά τα ερωτήματα από την πλευρά των πολιτών να τίθενται πριν σχεδιάσουμε και υλοποιήσουμε οτιδήποτε. Δηλαδή, να χρησιμοποιούμε την απλή λογική για το καλό όλων και όχι να δίνεται λαβή σε όσους μιλούν για έργα βιτρίνας και δημάρχους που πάνε στα σπίτια τους.

Τεχνικές προδιαγραφές για πεζοδρόμια, πεζόδρομους και πλατείες εδώ: http://neaprosvasipezo.blogspot.gr/
πηγή:http://iallimatia.wordpress.com/

Αξίζει να δείτε το βίντεο!!!Το «μεγάλο ευχαριστώ» για το «άχρηστο και ενοχλητικό» σύστημα αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα για ΑμεΑ.

Το «μεγάλο ευχαριστώ» για το «άχρηστο και ενοχλητικό» σύστημα αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα για ΑμεΑ. Αξίζει να δείτε το βίντεο!!! 

Την δική του «απάντηση» σε όσους πριν από περίπου δύο μήνες είχαν εμποδίσει την τοποθέτηση συστήματος αυτόνομης πρόσβασης αναπήρων στην παραλία της Νέας Μάκρης Αττικής, έδωσε ένας νεαρός άνδρας που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα.

Ο Βασίλης Έξαρχος, αθλητής με διακρίσεις όπως η 6η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κωπηλασίας ΑμεΑ το 2005, είναι ένα από τα πολλά άτομα με αναπηρία που είχε φέτος το καλοκαίρι την ευκαιρία να απολαύσει το μπάνιο του μέσω  του καινοτόμου συστήματος Seatrac, που δίνει τη δυνατότητα σε ΑμεΑ να έχουν άμεση πρόσβαση στη θάλασσα χωρίς συνοδεία.

Πρόκειται για το ίδιο σύστημα, την εγκατάσταση του οποίου είχε εμποδίσει τον προηγούμενο Ιούλιο μια μικρή ομάδα, κυρίως ηλικιωμένων ατόμων, στην παραλία της Νέας Μάκρης, υποστηρίζοντας ότι τους ενοχλεί και ότι είναι άχρηστο. Είχαν προχώρησαν μάλιστα και σε καταγγελία, με το λιμενικό να επεμβαίνει και να διακόπτει τις εργασίες τοποθέτησής του. Λίγες μέρες αργότερα το θέμα λύθηκε και το σύστημα εγκαταστάθηκε και τέθηκε σε λειτουργία.

Ο Βασίλης Έξαρχος από τη Λήμνο, όπου βρέθηκε, έδωσε με λίγα αλλά ουσιαστικά λόγια την «απάντηση» του, μέσω βίντεο που τράβηξε ο προπονητής του και ένας από τους πιο γνωστούς πηδαλιούχους της ελληνικής κωπηλασίας, Λάμπρος Ρίζος.

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ»…
Πηγή:http://www.newsitamea.gr/amea3

βίντεο


Lampros Rizos Coxman Ένα μεγάλο ευχαριστώ!!!!' by stefanelonikitelo

Αποκλειστικό! Η Κική πάσχει από ALS και μας παραθέτει την άποψη της για τα διάσημα μπουγελώματα

Το μόνο που μπορεί να κουνήσει η Κική Τσακίρη είναι τα μάτια της. Τετραπληγική, πάσχει από ALS (Πλάγια Μυοατροφική Σκλήρυνση), την ασθένεια του Στήβεν Χώκινγκ. Ζει στη Ρόδο κι έχει ανάγκη φροντίδας 24 ώρες το 24ωρο. Ένα προηγμένο μηχάνημα, που παρακολουθεί την κίνηση του ματιού σε ένα πληκτρολόγιο, της δίνει τη δυνατότητα να γράφει και να σερφάρει στο διαδίκτυο.

Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι η Κική πριν αρρωστήσει ήταν ένας ιδιαίτερα δραστήριος άνθρωπος. Μητέρα τριών παιδιών, οικονομολόγος με σπουδές στην Φρανκφούρτη, εξειδικευμένη στα θέματα του Κοινωνικού Ταμείου της Ε.Ε. και με πλούσια κοινωνική προσφορά. Είναι η γυναίκα που ανέπτυξε στο Νότιο Αιγαίο τη «βοήθεια στο σπίτι», την κοινωνική βοήθεια, τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών. Προσπάθησε να φτιάξει δομές για τη βοήθεια των άλλων. Όταν ήρθε η δική της σειρά, το κράτος τής γύρισε την πλάτη.

Το Very Sorry, επικοινώνησε μαζί της στο διαδίκτυο και της ζητήσαμε να μας πει την άποψη της για τα διάσημα πλέον μπουγελώματα.

Η Κική ανταποκρίθηκε θετικά και σας παραθέτουμε αυτούσια την άποψη της. 

«Tα μπουγελώματα στην Αμερική για να βρεθεί θεραπεία για τη θανατηφόρα αρρώστια μυοατροφική πλάγια σκλήρυνση (als) γνωστή ως lou gehrig disease, διάσημου αθλητή του μπέιζμπολ, και για την στήριξη ασθενών της als, έγιναν προσφιλή μεταξύ των διασημοτήτων.

Σαν ασθενής της als επικροτώ την πρωτότυπη αυτή ιδέα. Μόνο που ο «τύπος» περιορίστηκε στους διάσημους που συμμετέχουν. Καμία αναφορά για τη θανατηφόρα ασθένεια που τα θύματα της πολλαπλασιάζονται. Διάβασα πως και η Καλομοίρα μπουγελώθηκε για φιλανθρωπικό σκοπό. Το άρθρο δεν αναφέρει για ποιο σκοπό.

Θα παρακαλούσα τις διασημότητες που θέλουν να βοηθήσουν, να μας γνωρίσουν, για να ξέρουν που πηγαίνουν οι φιλανθρωπίες τους.

Το πανεπιστήμιο Κρήτης, η ομάδα του καθηγητή Αχιλλέα Γραβάνη, ανακάλυψαν τις νευροτροφίνες, ουσία που υπόσχεται θεραπεία της als.

Η έρευνα χρηματοδοτείται απο Αμερική και την als worldwide foundation. Στην Ελλάδα ως ασθενείς είμαστε ανύπαρκτοι.

Όταν καταλήγουμε στο τελευταίο στάδιο που είναι η μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, δεν μας παρέχεται ούτε νοσηλευτική φροντίδα. Πέρυσι χάρη στον ηθοποιό Τάκη Βαμβακίδη και τον τραγουδιστή Βασίλη Λέκκα, οργανώθηκε συναυλία και ενισχύθηκα οικονομικά. Δεν χρειάζεται να μιμηθούμε το ice bucket challenge για να δείξουμε την φιλανθρωπία μας.

Υπάρχουν τόσοι άλλοι τρόποι, όπως συναυλίες, αθλητικοί αγώνες, τηλεοπτικά σόου, κ. α.

Η υποστήριξη μας είναι πρωτίστως χρέος της πολιτείας και όχι  των celebrities. Αν και το ice bucket challenge εξυπηρετεί και τη δική τους προβολή.

Το τερπνόν μετά του ωφελίμου»!
Πηγή:http://www.verysorry.gr/
175235_25427

Αθλητικό Σωματείο ΗΦΑΙΣΤΟΣ

10297610_647626125315382_1368676418977497611_n

Το σωματείο «Ήφαιστος» ιδρύθηκε το 2012 και σ’ αυτό συμμετέχουν κυρίως αθλητές από τη Δυτική Ελλάδα. Έχει πολυποίκιλη αθλητική δραστηριότητα και συμμετοχή σε αθλήματα όπως η επιτραπέζια αντισφαίριση (Πινγκ-Πονγκ), το τένις, η κολύμβηση και το μπάσκετ. Σκοπός του σωματείου είναι να ενθαρρύνει τα μέλη του να ξεπεράσουν τα όρια που επιβάλλονται στο μυαλό τους και να κερδίσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους από την άθληση και τη συμμετοχή τους στις δραστηριότητες του «Ηφαίστου». Τα μέλη του σωματείου είναι ανοικτά σε νέα μέλη, και καλούν όλους τους ενδιαφερόμενους να έρθουν σε επαφή μαζί τους και να μεταφέρουν τις δικές τους ιδέες για την ενίσχυση των σκοπών του σωματείου.
Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι το 261 500 5226, και το email του «Ηφαίστου» είναι το HYPERLINK “mailto:info@hephaestus-sc.gr” info@hephaestus-sc.gr